Quando mi hanno abbandonato

Kiam oni forlasis,

quando sotto il peso

Kiam mi kaduke portos mia animo,

dell'anima crollavo,

Mallaŭte kaj abrupte

D'improvviso mi abbracciò Dio.

Ĉirkaŭprenis la Dio.

Non arrivò con suono di trombe

Ne per trombono,

ma con abbraccio muto, vero, forte,

Sed venis per laŭte, vera preno,

non venne una mattina bella, infuocata,

Ne venis bela, fajra tago

ma durante una buia notte di guerra.

Sed milita nokturno.

E i miei occhi vanitosi

Kaj blindiĝis oni,

si sono acceccati,

Vantaj okuloj. Mia juneco mortis,

e la mia gioventù morì, ma Lui,

Sed lin, la lumon, eminento.

magnifico e splendente,

Mi eterne vidis.

lo vedo per sempre.