Mikor elhagytak,

Kiam oni forlasis,

Mikor a lelkem roskadozva vittem,

Kiam mi kaduke portos mia animo,

Csöndesen és váratlanul

Mallaŭte kaj abrupte

Átölelt az Isten.

Ĉirkaŭprenis la Dio.

Nem harsonával,

Ne per trombono,

Hanem jött néma, igaz öleléssel,

Sed venis per laŭte, vera preno,

Nem jött szép, tüzes nappalon

Ne venis bela, fajra tago

De háborús éjjel.

Sed milita nokturno.

És megvakultak

Kaj blindiĝis oni,

Hiú szemeim. Meghalt ifjúságom,

Vantaj okuloj. Mia juneco mortis,

De őt, a fényest, nagyszerűt,

Sed lin, la lumon, eminento.

Mindörökre látom.

Mi eterne vidis.