Voor mijn zoon

Fiamnak

Zal het net zo gaan? Zul jij het haten

Ugyanígy lesz-e? Reggelente

wanneer ik ‘s ochtends bij het opstaan

gyűlölöd majd, ha felkelek,

mijn keel schraap en mijn neus snuit,

harákolok és köpködve a

het snot in de wastafel spuug?

mosdóba fújom orromat?

Zul jij het sisgeluid haten

Gyűlölöd majd a sziszegő zajt,

als ik mijn blaas leeg?

ha hólyagomat ürítem?

Zul jij het verfoeien als ik me omdraai

Utálatos lesz-e előtted,

om vrouwen na te kijken, en zenuwachtig

ha nők után fordulok, s kezem

aan mijn handen friemel, of als

babrálom izgatottan, vagy ha

het masker van mijn grijns loert

maszkszerű vigyorral lesem

naar goedkeuring op de gezichten om mij heen,

mások arcáról a helyeslést,

of als ik aan mijn wenkbrauwharen trek,

tépkedem a szemöldököm,

of aan mijn dunne stoppelbaard krab

körmömmel alig-nőtt borostám

met mijn nagels, en als de overhemden

kapargatom, s hónaljszaga

die ik uitdoe mijn oksel blijven dragen?

lesz a ledobált ingeimnek?

Zul je walgen als het opborrelende schuim

Undorodsz majd, ha érvelek

van mijn redevoeringen jou overspoelt,

s beszédem habos fortyogása

enkel opdat je me gelooft,

eláraszt, csak hogy higgy nekem

opdat je in mij gelooft, van wie je weet

higgy bennem, kiről jól tudod,

wat ik ben – beter dan ik dat zelf weet?

hogy mi vagyok – jobban magamnál?

Zul je je afkeren van de tot vervelens toe

Felgyűlik majd

bekende grimas van de aap in de dierentuin

szádban a nyál

die de tralies van zijn rimpels

kéreg-alatti, nyers

forceert? Zal het zuiveringszout

szódabikarbóna-sava?

van je speeksel

Világot úszó ebihal-röptöd

zich in je mond als bijtend zuur

másodkéz-forrása vagyok.

onder je bast vandaan ophopen?

Meg nem bocsáthatod, de köpj ki,

Ik ben de tweedehans-bron van jouw

kiköpött apádat ne nyeld le!

wereld-doorzwemmende kikkervisvlucht.

S te bocsáss meg nekem, Apám!

Vergeven kun je mij onmogelijk, maar spuug me uit,

Slik je uitgespuugde vader nu niet door!

En jij, mijn vader, vergeef mij!