Fiamnak

Voor mijn zoon

Ugyanígy lesz-e? Reggelente

Zal het net zo gaan? Zul jij het haten

gyűlölöd majd, ha felkelek,

wanneer ik ‘s ochtends bij het opstaan

harákolok és köpködve a

mijn keel schraap en mijn neus snuit,

mosdóba fújom orromat?

het snot in de wastafel spuug?

Gyűlölöd majd a sziszegő zajt,

Zul jij het sisgeluid haten

ha hólyagomat ürítem?

als ik mijn blaas leeg?

Utálatos lesz-e előtted,

Zul jij het verfoeien als ik me omdraai

ha nők után fordulok, s kezem

om vrouwen na te kijken, en zenuwachtig

babrálom izgatottan, vagy ha

aan mijn handen friemel, of als

maszkszerű vigyorral lesem

het masker van mijn grijns loert

mások arcáról a helyeslést,

naar goedkeuring op de gezichten om mij heen,

tépkedem a szemöldököm,

of als ik aan mijn wenkbrauwharen trek,

körmömmel alig-nőtt borostám

of aan mijn dunne stoppelbaard krab

kapargatom, s hónaljszaga

met mijn nagels, en als de overhemden

lesz a ledobált ingeimnek?

die ik uitdoe mijn oksel blijven dragen?

Undorodsz majd, ha érvelek

Zul je walgen als het opborrelende schuim

s beszédem habos fortyogása

van mijn redevoeringen jou overspoelt,

eláraszt, csak hogy higgy nekem

enkel opdat je me gelooft,

higgy bennem, kiről jól tudod,

opdat je in mij gelooft, van wie je weet

hogy mi vagyok – jobban magamnál?

wat ik ben – beter dan ik dat zelf weet?

Felgyűlik majd

Zul je je afkeren van de tot vervelens toe

szádban a nyál

bekende grimas van de aap in de dierentuin

kéreg-alatti, nyers

die de tralies van zijn rimpels

szódabikarbóna-sava?

forceert? Zal het zuiveringszout

Világot úszó ebihal-röptöd

van je speeksel

másodkéz-forrása vagyok.

zich in je mond als bijtend zuur

Meg nem bocsáthatod, de köpj ki,

onder je bast vandaan ophopen?

kiköpött apádat ne nyeld le!

Ik ben de tweedehans-bron van jouw

S te bocsáss meg nekem, Apám!

wereld-doorzwemmende kikkervisvlucht.

Vergeven kun je mij onmogelijk, maar spuug me uit,

Slik je uitgespuugde vader nu niet door!

En jij, mijn vader, vergeef mij!