Binnenkort kun je met je twee handpalmen

Már nemsokára betakarhatod

zijn gezicht afdekken, zo mager is hij geworden.

két tenyereddel arcát, oly sovány lett.

Elk botje zul je apart kunnen aanraken:

Érintheted minden csontját külön:

deze bekentenissen van onder het vlees;

e húsalatti vallomásokat;

maar als je kijkt, zullen je ogen een pijn voelen

de ha nézed, szemed úgy fáj majd, mintha

alsof je over scherpe stenen liep, blootsvoets.

szurós köveken lépkednél mezítláb.

Kijk dus niet naar hem: je kunt hem beter afdekken,

Ne nézd hát: ujjaiddal inkább

met je vingers omhullen. Kijk liever naar de

boritsd körül, takard el. Inkább

scherven-scheuren van de wereld, in stukken in de koude

a hideg decemberi levegőbe tördelt

decemberlucht gebrokkeld, waarin je dan ineens

dirib-darab világot nézd, hol akkor

iets gewaarwordt, waardoor je

egyszerre meglátsz valamit, és arról

jezelf herkent en uitroept: dit,

magadra ismersz, s felkiáltasz: ezt,

dat je dit tegen hem had willen zeggen –

hogy ezt akartad mondani neki –

Dan zul je jezelf moeten beheersen: laat de

Akkor légy majd fegyelmezett: a perc

wildheid van de minuut door jezelf heen bliksemen.

vadságát villanyoztasd el magadba.

Til zijn kin voorzichtig iets omhoog,

Emeld meg szépen állát egy kevéssé,

en draai zijn hoofd met een doordachte, zachte, heldere

s okos, gyöngéd, áttetsző mozdulattal

beweging die kant op en laat hem los.

fordítsd fejét arrafelé s ereszd el.

Je hoeft nooit meer te kunnen zien. Maar weet

Többé akár látnod se kell. Csak épp

te herinneren: welke kant hij op keek

emlékezni tudj majd: merre nézett

en waarnaar keek op het koude voetstuk

és mit nézett a nem-mulás

van het niet-voorbijgaan een gezicht

hideg talapzatán egy arc,

dat even later koud werd.

mely aztán éppenoly hideg lett.