Een knaap met grote Mongolenogen

Byl Kumán, velkooký chlapík,

gekweld door weemoedig verlangen

znal trýzeň nĕmých tužeb mládí,

hoedde zijn kudde en begaf zich

své stádo pásl, a tak táhl

naar de beroemde Hortobágy.

slavnou maďarskou Hortobádí.

Steeds weer was zijn ziel ingesponnen

Soumraků, fatamorgán kouzlo

door schemernevels, spiegelingen.

stokrát mu vroucnĕ žasnout dalo,

Maar de ontluikende bloem in hem

však když mu srdce porozkvetlo,

wer vertrapt door de mensenhorde.

lidské stádo je ohryzalo.

Denkend aan de dood, wijn, vrouwen

Tisíckrát opájel se krásou,

vond hij flonkerend schone beelden.

myslíval na smrt, víno, ženy.

In andere delen van de wereld

Kdekoli v jinĕm koutĕ svĕta

was hij een groot zanger geworden.

byl by z nĕho bard všemi ctĕný.

Maar hier werd steeds zijn blik gevangen

On vídal však jen druhy v gatích,

door grazend vee, morsige herders.

šhinavé, tupé, u stád v pustĕ,

Dan liet hij zijn gezang verstommen

a hned svou píseň pochovával –

en vloekte hij of floot voor zich heen.

klel či hvízdal si bohapustĕ.