Een knaap met grote Mongolenogen

Kúnfajta, nagy szemű legény volt,

gekweld door weemoedig verlangen

Kínzottja sok-sok méla vágynak,

hoedde zijn kudde en begaf zich

Csordát őrzött és nekivágott

naar de beroemde Hortobágy.

A híres magyar Hortobágynak.

Steeds weer was zijn ziel ingesponnen

Alkonyatok és délibábok

door schemernevels, spiegelingen.

Megfogták százszor is a lelkét,

Maar de ontluikende bloem in hem

De ha virág nőtt a szívében,

wer vertrapt door de mensenhorde.

A csorda-népek lelegelték.

Denkend aan de dood, wijn, vrouwen

Ezerszer gondolt csodaszépet,

vond hij flonkerend schone beelden.

Gondolt halálra, borra, nőre,

In andere delen van de wereld

Minden más táján a világnak

was hij een groot zanger geworden.

Szent dalnok lett volna belőle.

Maar hier werd steeds zijn blik gevangen

De ha a piszkos, gatyás, bamba

door grazend vee, morsige herders.

Társakra s a csordára nézett,

Dan liet hij zijn gezang verstommen

Eltemette rögtön a nótát:

en vloekte hij of floot voor zich heen.

Káromkodott vagy fütyörészett.