Elk jaar sterft hij en wordt hij geboren,

Minden évben meghal, megszületik,

maar zijn bestaan sterft niet in de winter.

de létezése nem hal meg a télben.

En toch is hij sterfelijk: zijn takkenkroon

És mégis halandó: ág-koronáját

zal ooit verbrokkeld worden door de wind

egyszer majd széttöredezi a szél

die nu nog nergens is. Zijn stam zal gekliefd worden

mely még sehol sincs. Törzsét széthasítja

door een bliksem die nog slaapt in de tijd.

egy villám, mely még alszik az időben.

Zoals zijn vergaan in het bestaan,

Ahogy elmúlása a létezésben,

zoals het pulseren van winter en lente

ahogy őbenne a tél és tavasz

in hemzelf. Zoals het weten van zichzelf in de heelheid

lüktetése. Ahogy önmaga tudása a csend

van de stilte. Het is meer dan het suizen

teljességében. Több mint a szavak

van bladeren vallend door het net van de woorden.

hálóján áthulló levelek surrogása.

Een schepsel, niet in de tijd geworteld.

Nem időben gyökerező teremtmény.