Przenikanie

przeminie i to upojenie także

przeminie

to upojenie

kiedy od żywej

prądnicy radości

odłączone zostaną wzmacniacze życia

rozbłyśnie i ów poranek

rozbłyśnie

ów poranek

kiedy świat rozświtującą się wrzawą

już bez nas stanie przed prostym

żarem wiernych promieni

prawdziwy będzie i taki świat

wylewny ulewą

prawdoprawdziwy

choć miasto będzie bez-naszym światem

szczerzącym zęby światłem tysiąca okien

-- my zaś w zawrotnym już zawrocie głowy

rozpadliwie rozpadniemy się na oczach wszystkich

niewidocznie: wstąpi w nas nic

staniemy się beznasi

przeminęło i to upojenie także

przeminęło

to upojenie