Będzie i kot

I.

Szaleństwo trzech kolejnych nocy:

Zaznaczony klucz nie pasował do zamka,

Obracali go tylko, jak później poduszkę,

kiedy wreszcie weszli do obcego

mieszkania, zsunęli dwa lóżka,

z zasłony zrobili przykrycie,

stali pod prysznicem – płynął zimny

strumień, popatrz, takiego koloru kafelki

widziałam w dzieciństwie, powiedziała, jeszcze pamiętam

wzory na linoleum i ich kształty,

czarno-białą mordę psa, która na rogu

powtarza się - wiesz, mówię o szczegółach,

zapachach, dźwigam ze sobą

(czy uciska me ramię? Jeśli tak, oto poduszka)

cały ten obraz, zaraz świta,

już jeździ trolejbus, pali się latarnia.

II.

Potem uciekli daleko na wieś,

na drodze nocą nie było nikogo,

dom był dość stary, nic specjalnego

ale wystarczy, aby w nim przenocować,

zdjęli łańcuch z bramy,

poczekaj, gdzieś tutaj musi być licznik,

kłódka była chińska, widać,

że nieużywana, krata pokryta rdzą

i koce pachnące chłodną trawą

niejednego lata, niebieska deska sedesowa,

buty ogrodowe, mydła jeszcze nie znalazłam,

za to jakiś dziwny krem ziołowy,

powoli zapłonęły wszystkie okna,

paliły się jakby dosięgnął ich piorun,

obiecaj mi coś teraz! (Ojej! Tam ktoś mieszka?)

-a potem wygasły: pewnie, pewnie, pewnie.

III.

Gdyby o świcie nie przyszedł kot,

spaliby nieświadomie nawet do południa:

a tak na przeciągły, niczym dziecięcy

lament zerwali się, zsunęła się kołdra,

w półmroku pomiędzy rozrzuconymi ubraniami

zaczęli od nowa, jak gdyby tylko drzemali,

kołysanie, za firanką wśród liści

mienił się księżyc o neonowym blasku

słońce także było już w górze, ciała niebieskie

spotkały się ma niebie w półśnie,

i widać było, że odkryte ciała

jeszcze młode, ale już nie całkiem,

że śmiertelne, ale już nie całkiem,

i z zamkniętymi oczyma jedno obiecało

drugiemu, że tam, w innym roku,

będzie i kot, bo bez niego cóż by to było warte…