Dat moet worden opgegeven

Dat moet worden opgegeven. Het lichaam,

het hart en de dingen, ook de ziel.

De ziel stijgt op. Omhoog, waarheen. Dat moet

dan worden opgegeven. En het lichaam verlaat je.

Het doet pijn, valt af, raakt los. Doet pijn, doet branden, brandt

het raakt op, bot, het lichaam vloeit weg. Hoe

gemakkelijk verlaat het je, het laat je achter

jij laat het achter, gemakkelijker dan een straat, een

bankje, een handschoen, de aanblik van stromende

regen, gesnik. De regen die wegstroomt.

Eindelijk verlaat de pijn je, trekt weg. Wordt

niet erger ook. Niet erger, dat is alles. Of niet

wreed. Het is gemakkelijker te zeggen

wat zij niet is. Gevallen fruit. Een fragment.

Het geluid komt er bijvoorbeeld niet uit. Het zit helemaal

achterin. Het is achterin gaan zitten. Achterin de bus gaan zitten. Op een plaats

achterin. Om verdrietig te zijn. Of eruit te rennen. Om er later

gemakkelijker uit te rennen. Of

waarom. Waarom.

En dat

ook dat moet dan worden opgegeven.