Stairway to heaven

Odjedanput zastane na negdašnjim

prostorima, ulicama, trgovima,

kafanama gde još ne tako davno

sa prijatnim umorom u

udovima doručkovali,

ispred barokne propovednice

velike crkve, pogledavši na balkon

tornja gde su se jednog leta

strmim drvenim stepenicama

penjali, i iste sobe

traži, u uglu na iste

stolice, kožom prekrivene

klupe u blizini centra sedi,

iste melodije čuje,

na ista mesta se vraća

gde su u šumama zajedno hodali,

gljive, biljke ispituje,

jezera promatra, gde još ne

tako davno..., da,

i gradove posećuje

koji više

nisu isti,

u parkovima, krčmama, gostionama,

praznim čumezima, između zidova

konaka, motela, prenoćišta

čuvši po koji poznat glas

glavu – zalud – diže...