Zgłosił chłopak: „Dwa lub zabierasz!"
Szólt a fiú: "Kettő, vagy semmi!"
Ktoś komuś kartę podał…
És kártya perdül, kártya mén;
Rzucił… za późno cofać teraz,
Bedobta... késő visszavenni:
Ostatniej stawki szkoda –
Ez az utolsó tétemény:
W niej jego życie młode.
"Egy fiatal élet-remény."
Karta nie idzie chłopakowi.
A kártya nem "fest", - a fiúnak
Krwawiąc się skronie pocą.
Vérgyöngy izzad ki homlokán.
Stawka przepadła… pustka w głowie.
Tét elveszett!... ő vándorútnak
I bez nadziei nocą
- Most már remény nélkül, magán -
Rusza, sam nie wie po co.
Indúl a késő éjszakán.
Już przed nim rzeka z rnastem nowym,
Előtte a folyam, az új hid,
Chorągiew z wiatrem lata:
Még rajta zászlók lengenek:
Most dziś święciły ważne głowy,
Ma szentelé föl a komoly hit,
Pochód, kapela, kwiaty,
S vidám zenével körmenet:
„Most świętej Małgorzaty".
Nyeré "Szűz-Szent-Margit" nevet.
Idzie na środek, gdzie spuścili
Halad középig, hova záros
Majstrzy klamrę nad tonią;
Kapcsát ereszték mesteri;
Na wieżach czterech miast po chwili
Éjfélt is a négy parti város
Północ kolejno dzwoni -
Tornyában sorra elveri; -
Tysiąc gwiazd w wodzie płonie.
Lenn, csillagok száz-ezeri.
Odmiennie zegar bije każdy,
S amint az óra, csengve, bongva,
Cienko, basem z oddali.
Ki véknyan üt, ki vastagon,
On patrzy w głąb w odlane gwiazdy:
S ő néz a visszás csillagokba:
Starzec, dziewczyna z fali –
Kél egy-egy árnyék a habon:
Dziecko, młodzian – powstali.
Ősz, gyermek, ifju, hajadon.
Najpierw z fal głowę widać tylko –
Elébb csak a fej nő ki állig,
Rozgląda się dokoła,
S körülforog kiváncsian;
Postać wynurza się za -chwilkę.
Majd az egész termet kiválik
„Nowy most" - każdy woła –
S ujjonganak mindannyian:
„Poświęcić go wesoio!"
"Uj hid! avatni mind! vigan."
„Para gołębi niech zaczyna!"
"Jerünk!... ki kezdje? a galamb-pár!"
W bieli młodzieniec i miła
Fehérben ifju és leány
Z mostu runęli już w głębinę:
Ölelkezik s a hídon van már:
I śmierć ich połączyła.
"Egymásé a halál után!"
Tak kiedyś się zdarzyło.
S buknak, - mint egykor igazán.
Oklaski. - „Czas na milionera,
Taps várja. - "Most a millióson
No, stary, kolej twoja!" –
Van a sor: bátran, öregem!" -
„Ostatni dłużnik uciekł, teraz
"Ha megszökött minden adósom:
Mnie uciec tak przystoi!"
Igy szökni tisztesebb nekem!"
Znów lustro wód w spokoju.
S elsímul a víz tükre lenn.
Trzeciego nawet już nie proszą,
Hivatlanul is jönnek aztán
Wszedł czwarty - „Skaczę wreszcie.
A harmadik, a negyedik:
Quaterno zbiegło mi sprzed nosa!"
"Én a quaternót elszalasztám!"
„Mnie honor - o, uwierzcie,
"Én a becsűletet, - pedig
Zdobił mnie lat czterdzieści."
Viseltem négy évtizedig."
Skaczą: Na wodzie kręgi szersze.
S kört körre hány a barna hullám,
Idzie chłopiec w tę stronę:
Amint letűnnek, itt vagy ott.
„Uczyłem się kobiety pierwszej,
Jön egy fiú: "Én most tanúlám
Zabrakło mi mamony -
Az elsőt; pénzem elfogyott:
W nurt skok błogosławiony!"
Nem adtak: ugrom hát nagyot!"
Sędziwy starzec z brodą białą
Egy tisztes agg, fehér szakállal,
Wolno na most się wlecze:
Lassan a hídra vánszorog:
„Dźwigałem życie, sił nie stało.”
"Hordozta ez, míg birta vállal,
Nie klep biedy, człowiecze!
A létet: mégis nyomorog! -
Wchłońcie go, wiry w rzece!
Fogadd be, nyílt örvény-torok!
Nudna twarz, na pół malowana –
Unalmas arc, félig kifestve -
Jaśnie pani biadoli:
Egy úri nő lomhán kikel:
„Muszę się, biedna, stroić z rana,
"Ah, kínos élet: reggel, estve
Strój zrzucać - nocna kolej.
Öltözni és vetkezni kell!"
Dość mąk! Śmierć w falach wolę"
Ezt is hullámok nyelik el.
Z chrzęstem cwałuje szkielet męśki,
Nagy zajjal egy dúlt férfi váza
Szczerzy zęby wzburzony:
Csörtet fel és vigyorgva mond:
„Me berło sprawcą twojej klęski –
"Enyém a hadvezéri pálca,
Padłeś, Napoleonie!"
Mely megveré Napleont!"
„To wariat!" - szept na stronie.
A többi sugdos: "a bolond!..."
Chłopiec na jego wskoczył plecy,
Szurtos fiú ennek nyakába
Ryk śmiechu brzmi daleko -
Hátul röhögve ott terem
I do Dunaju we dwóch lecą:
S ketten repűlnek a Dunába:
„Z pocięglem majster czeka…
"Lábszijjra várt a mesterem:
Nie mnie bić! Lepsza rzeka."
No, várjon, míg megkérlelem!"
„Jam bogacz. Dość już!" - inny powie –
"Én dús vagyok" kiált egy másik
„Tym nudzę się po prostu!"
S élvezni többé nem tudom! -"
„Przyrzekłam wierność Alfredowi,
"Én hű valék a kézfogásig
On żeni się z mą siostrą!"
S elvette Alfréd a hugom'!"
Ich droga - w rzekę z mostu.
Eltűnnek mind, a járt uton.
„Ja w pojedynku dałem słowo:
"Párbajban ezt én így fogadtam:
Leć, ciemna kulo, w wody!"
Menj hát elül, sötét golyó!" --
„Bez wstydu była ma alkowa
"Én a szemérmet félrehagytam,
I oto są powody,
És íme, az lőn bosszuló:
Że nurt mym panem młodym."
Most vőlegényem a folyó. -"
Już nie z osobna, lecz się łączą –
Igy, s már nem egyenkint, - seregben,
Miga ludzka gromada
Cikázva, némán ugranak,
Jak morskie ryby latające
Mint röpke hal a tengerekben;
Alba jak ptaków stado,
Vagy mint csoportos madarak
Zrywa się, leci, siada!
Föl-fölreppenve, szállanak.
Biją jak desyczu krople duże –
Órjás szemekben hull e zápor,
Z bąblami wodne pole.
Lenn táncol órjás buborék;
Tłum samobójców w toń się nurza,
Félkörben az öngyilkos tábor
Krążąc jak w młyńskim kole;
Zúg fel s le, mint malomkerék;
Starczy wód - Dunaj w dole.
A Duna győzi s adja még.
Wciąż patrzy chłopak… ślepną oczy,
Néz a fiú... nem látja többé,
Szurn w głowie, myśl się błąka.
Elméje bódult, szeme vak;
Woda się coraz grożniej toczy,
De, amint sűrübbé, sűrübbé
Wiry wzrastają ciągle:
Nő a veszélyes forgatag:
Czuje - prąd go przyciąga.
Megérzi sodrát, hogy ragad.
I któż się oprze takiej burzy,
S nincs ellenállás e viharnak, -
Złamać zły pierścień zdoła?
Széttörni e varázsgyürüt
Ludzkie go ramię nie rozkruszy. –
Nincsen hatalma földi karnak. -
Już pierwsza - zegar woła:
Mire az óra egyet üt:
Most pusty, cisza w koło.
Üres a híd, - csend mindenütt.
1877 aug. 22