Szólt a fiú: "Kettő, vagy semmi!"
Zgłosił chłopak: „Dwa lub zabierasz!"
És kártya perdül, kártya mén;
Ktoś komuś kartę podał…
Bedobta... késő visszavenni:
Rzucił… za późno cofać teraz,
Ez az utolsó tétemény:
Ostatniej stawki szkoda –
"Egy fiatal élet-remény."
W niej jego życie młode.
A kártya nem "fest", - a fiúnak
Karta nie idzie chłopakowi.
Vérgyöngy izzad ki homlokán.
Krwawiąc się skronie pocą.
Tét elveszett!... ő vándorútnak
Stawka przepadła… pustka w głowie.
- Most már remény nélkül, magán -
I bez nadziei nocą
Indúl a késő éjszakán.
Rusza, sam nie wie po co.
Előtte a folyam, az új hid,
Już przed nim rzeka z rnastem nowym,
Még rajta zászlók lengenek:
Chorągiew z wiatrem lata:
Ma szentelé föl a komoly hit,
Most dziś święciły ważne głowy,
S vidám zenével körmenet:
Pochód, kapela, kwiaty,
Nyeré "Szűz-Szent-Margit" nevet.
„Most świętej Małgorzaty".
Halad középig, hova záros
Idzie na środek, gdzie spuścili
Kapcsát ereszték mesteri;
Majstrzy klamrę nad tonią;
Éjfélt is a négy parti város
Na wieżach czterech miast po chwili
Tornyában sorra elveri; -
Północ kolejno dzwoni -
Lenn, csillagok száz-ezeri.
Tysiąc gwiazd w wodzie płonie.
S amint az óra, csengve, bongva,
Odmiennie zegar bije każdy,
Ki véknyan üt, ki vastagon,
Cienko, basem z oddali.
S ő néz a visszás csillagokba:
On patrzy w głąb w odlane gwiazdy:
Kél egy-egy árnyék a habon:
Starzec, dziewczyna z fali –
Ősz, gyermek, ifju, hajadon.
Dziecko, młodzian – powstali.
Elébb csak a fej nő ki állig,
Najpierw z fal głowę widać tylko –
S körülforog kiváncsian;
Rozgląda się dokoła,
Majd az egész termet kiválik
Postać wynurza się za -chwilkę.
S ujjonganak mindannyian:
„Nowy most" - każdy woła –
"Uj hid! avatni mind! vigan."
„Poświęcić go wesoio!"
"Jerünk!... ki kezdje? a galamb-pár!"
„Para gołębi niech zaczyna!"
Fehérben ifju és leány
W bieli młodzieniec i miła
Ölelkezik s a hídon van már:
Z mostu runęli już w głębinę:
"Egymásé a halál után!"
I śmierć ich połączyła.
S buknak, - mint egykor igazán.
Tak kiedyś się zdarzyło.
Taps várja. - "Most a millióson
Oklaski. - „Czas na milionera,
Van a sor: bátran, öregem!" -
No, stary, kolej twoja!" –
"Ha megszökött minden adósom:
„Ostatni dłużnik uciekł, teraz
Igy szökni tisztesebb nekem!"
Mnie uciec tak przystoi!"
S elsímul a víz tükre lenn.
Znów lustro wód w spokoju.
Hivatlanul is jönnek aztán
Trzeciego nawet już nie proszą,
A harmadik, a negyedik:
Wszedł czwarty - „Skaczę wreszcie.
"Én a quaternót elszalasztám!"
Quaterno zbiegło mi sprzed nosa!"
"Én a becsűletet, - pedig
„Mnie honor - o, uwierzcie,
Viseltem négy évtizedig."
Zdobił mnie lat czterdzieści."
S kört körre hány a barna hullám,
Skaczą: Na wodzie kręgi szersze.
Amint letűnnek, itt vagy ott.
Idzie chłopiec w tę stronę:
Jön egy fiú: "Én most tanúlám
„Uczyłem się kobiety pierwszej,
Az elsőt; pénzem elfogyott:
Zabrakło mi mamony -
Nem adtak: ugrom hát nagyot!"
W nurt skok błogosławiony!"
Egy tisztes agg, fehér szakállal,
Sędziwy starzec z brodą białą
Lassan a hídra vánszorog:
Wolno na most się wlecze:
"Hordozta ez, míg birta vállal,
„Dźwigałem życie, sił nie stało.”
A létet: mégis nyomorog! -
Nie klep biedy, człowiecze!
Fogadd be, nyílt örvény-torok!
Wchłońcie go, wiry w rzece!
Unalmas arc, félig kifestve -
Nudna twarz, na pół malowana –
Egy úri nő lomhán kikel:
Jaśnie pani biadoli:
"Ah, kínos élet: reggel, estve
„Muszę się, biedna, stroić z rana,
Öltözni és vetkezni kell!"
Strój zrzucać - nocna kolej.
Ezt is hullámok nyelik el.
Dość mąk! Śmierć w falach wolę"
Nagy zajjal egy dúlt férfi váza
Z chrzęstem cwałuje szkielet męśki,
Csörtet fel és vigyorgva mond:
Szczerzy zęby wzburzony:
"Enyém a hadvezéri pálca,
„Me berło sprawcą twojej klęski –
Mely megveré Napleont!"
Padłeś, Napoleonie!"
A többi sugdos: "a bolond!..."
„To wariat!" - szept na stronie.
Szurtos fiú ennek nyakába
Chłopiec na jego wskoczył plecy,
Hátul röhögve ott terem
Ryk śmiechu brzmi daleko -
S ketten repűlnek a Dunába:
I do Dunaju we dwóch lecą:
"Lábszijjra várt a mesterem:
„Z pocięglem majster czeka…
No, várjon, míg megkérlelem!"
Nie mnie bić! Lepsza rzeka."
"Én dús vagyok" kiált egy másik
„Jam bogacz. Dość już!" - inny powie –
S élvezni többé nem tudom! -"
„Tym nudzę się po prostu!"
"Én hű valék a kézfogásig
„Przyrzekłam wierność Alfredowi,
S elvette Alfréd a hugom'!"
On żeni się z mą siostrą!"
Eltűnnek mind, a járt uton.
Ich droga - w rzekę z mostu.
"Párbajban ezt én így fogadtam:
„Ja w pojedynku dałem słowo:
Menj hát elül, sötét golyó!" --
Leć, ciemna kulo, w wody!"
"Én a szemérmet félrehagytam,
„Bez wstydu była ma alkowa
És íme, az lőn bosszuló:
I oto są powody,
Most vőlegényem a folyó. -"
Że nurt mym panem młodym."
Igy, s már nem egyenkint, - seregben,
Już nie z osobna, lecz się łączą –
Cikázva, némán ugranak,
Miga ludzka gromada
Mint röpke hal a tengerekben;
Jak morskie ryby latające
Vagy mint csoportos madarak
Alba jak ptaków stado,
Föl-fölreppenve, szállanak.
Zrywa się, leci, siada!
Órjás szemekben hull e zápor,
Biją jak desyczu krople duże –
Lenn táncol órjás buborék;
Z bąblami wodne pole.
Félkörben az öngyilkos tábor
Tłum samobójców w toń się nurza,
Zúg fel s le, mint malomkerék;
Krążąc jak w młyńskim kole;
A Duna győzi s adja még.
Starczy wód - Dunaj w dole.
Néz a fiú... nem látja többé,
Wciąż patrzy chłopak… ślepną oczy,
Elméje bódult, szeme vak;
Szurn w głowie, myśl się błąka.
De, amint sűrübbé, sűrübbé
Woda się coraz grożniej toczy,
Nő a veszélyes forgatag:
Wiry wzrastają ciągle:
Megérzi sodrát, hogy ragad.
Czuje - prąd go przyciąga.
S nincs ellenállás e viharnak, -
I któż się oprze takiej burzy,
Széttörni e varázsgyürüt
Złamać zły pierścień zdoła?
Nincsen hatalma földi karnak. -
Ludzkie go ramię nie rozkruszy. –
Mire az óra egyet üt:
Już pierwsza - zegar woła:
Üres a híd, - csend mindenütt.
Most pusty, cisza w koło.
1877 aug. 22