Fugaces recuerdos, ¿en dónde desaparecisteis?
Menus souvenirs, vous ai-je perdus?
Mi corazón, pesaroso, quiere echarse a llorar.
Mon cœur est si lourd… O pleurs en chemin:
Ya no puedo vivir sin vosotros.
Sans vous aujourd’hui je ne vivrais plus,
Lo que mis manos tocan no toca ya mis manos.
Ce que je saisis dit “non” à ma main.
¿Acaso no soy digno de jugar otro poco?
Mais je veux encor mon poupon futile:
¡Frágiles mariposas, venid, volad aquí!
Venez en dansant, papillons fragiles.
Fugaces recuerdos, soldaditos de plomo
que tanto anhelé otrora
Menus souvenirs, ô soldats de plomb,
y cuyas bayonetas supe enderezar
Vous qu’alors en vain j’ai tant désirés,
¡Turcos, bóers, venid, rodeadme aquí!
Sabres sur un rang ou shakos en rond,
¡Oh, cañoncitos, formad las baterías!
Turcs, Boers, Nippons, Hongrois, accourez!
Tan pesaroso está mi corazón... ¡Ay, defendedme!
Et vous, ô canons aux couleurs de cendre,
*Esta poesía fue escrita tres días antes del suicidio del poeta bajo las ruedas de un tren.
Mon cœur est si lourd: venez me défendre!