Koliko god je stvorenje širok,

Así sea muy ancho lo creado,

i od obora je oskudniji.

es más estrecho que un establo.

Odavde do tamo. Kamen, drvo, kuća.

De aquí hasta allá. Piedra, árbol, casa.

Premećem. Rano dolazim, zakasnim.

Actuando estoy. Llego temprano, me retraso.

Ipak koji put ulazi neko

Pero alguien entra a veces

i postojanje odjednom se raširi.

y lo que existe se abre de repente.

Dosta je prizor jednog lica, prisustvo nekog,

Basta ver una faz, una presencia,

i tapete počinju krvariti.

y ya sangra el papel de las paredes.

Da, dosta je način kako jedna ruka

Sí, sí, basta una mano, como cuando

pomeša kafu, ili kako

revuelven el café o hacen el gesto

„se povlači nakon upoznavanja“,

de abandonar la escena,

dosta je da zaboravimo mesto,

para olvidar entonces dónde estamos,

bezvašdušan niz prozora, da,

la hilera de ventanas sin aire, y luego

da noću nakon povratka u našu sobu

regresar en la noche a nuestro cuarto

prihvatimo neprihvatljivo.

para aceptar lo inaceptable.

Rodrigo Escobar Holguín y