Da minha janela vejo montanha,
Vedo una montagna dalla finestra,
montanha não me vê;
la montagna non mi vede;
escondo-me: a pena poema derrama,
mi nascondo, dalla mia penna poesia filtra,
tudo é o que é;
benché tutto sia indifferente;
e vejo esta graça muito antiga,
e vedo ma non so perché
mas eu não sei porquê:
questa grazia di vecchio stampo:
como outrora, lua no céu oscila,
come una volta, la luna sventola sul cielo
ginja é flor em pé.
e fiorisce l’amarena.
9 de Maio de 1944