Racz już dać mi uciszenie i ducha uspokojenie,
1
Któryś na Niebie!
Strzeż umysłu zwątlałego, serca strzeż zasmuconego,
Adj már csendességet, lelki békességet,
wesprzyj w potrzebie.
Jako zarody, tak i mnie dusza ma w Tobie jedynie
mennybéli Úr!
nadzieję kładzie.
Racz Ty się nad nią zmiłować, nie chciej gniewowi folgować
Bujdosó elmémet ódd bútól szívemet,
ku jej zagładzie.
Aby wstawić się za nami, umierał między łotrami
kit sok kín fúr!
Syn Twój jedyny,
Na Jego ofiarę pomnij, a w dobroci Twej zapomnij
moje przewiny.
Niechaj miłosierdzia Twego ogrom, nie grzechu mojego
2
przeważy szale;
Nie ma granic Twej litości, lecz szkaradzieństwo mych złości
Sok ideje immár, hogy lelkem szomjan vár
jątrzy zuchwale.
Czy będą z uszczerbkiem Twego miłosierdzia niezmiernego
mentségére,
łaski jakowe?
Ty, któryś wskrzeszał tak wielu, zbudż i mnie, Odkupicielu,
Őrizd, ne hadd, ébreszd, haragod ne gerjeszd
na życie nowe.
Nie wódż mnie na pokuszenie, oddal ode mnie zwątpienie
vesztségére!
w dobroć bez miary -
Dasz mi szczodrobliwie prawie, co obiecujesz łaskawie
wedle mej wiary.
Ramiona Twe prześwięte okrutnie dla mnie zamknięte
3
otwórz mi, Panie,
Wejrzyj na skrzydła mej duszy, ulecz je, gdy Cię poruszy
Nem kicsiny munkával, fiad halálával
ich potrzaskanie.
Bym Cię wielbił życie całe, bym, bezgrzeszny, śpiewał chwałę
váltottál meg,
Twego imienia,
Bym, gdy się dopełnią lata, umiał odejść z tego świata
Kinek érdeméért most is szükségemet
bez przelęknienia.
teljesíts meg!
4
Irgalmad nagysága, nem vétkem rútsága
feljebb való,
Irgalmad végtelen, de bűnöm éktelen
s romlást valló.
5
Jóvoltod változást, gazdagságod fogyást
ereszthet-é?
Éngem, te szolgádat, mint régen sokakat,
ébreszthet-é?
6
Nem kell kételkednem, sőt jót reménlenem
igéd szerint,
Megadod kedvesen, mit ígérsz kegyesen
hitem szerint,
7
Nyisd fel hát karodnak, szentséges markodnak
áldott zárját,
Add meg életemnek, nyomorult fejemnek
letört szárnyát;
8
Repülvén áldjalak, élvén imádjalak
vétek nélkül,
Kit jól gyakorolván, haljak meg nyugodván,
bú s kín nélkül!