CZEŚĆ PIERWSZA
Első rész
Rzekł do Jonasza Pan: „Wstańże, Jonaszu,
Monda az Ur Jónásnak: „Kelj fel és menj
idź do Niniwy i krzycz przeciw Miastu!
Ninivébe, kiálts a Város ellen!
Zło tam się pleni, podłość tam straszliwa;
Nagy ott a baj, megáradt a gonoszság:
jej fala brudna me nogi omywa".
szennyes habjai szent lábamat mossák.”
I powstał Jonasz, i ruszył przed siebie,
Szólt, és fölkele Jónás, hogy szaladna,
lecz nie tam, dokąd słał go Pan na Niebie,
de nem hová a Mennybeli akarta,
Dość już proroka powinność był czynił,
mivel rühellé a prófétaságot,
lękał się miasta, tęsknił do pustyni;
félt a várostól, sivatagba vágyott,
znając kamienie karconej gawiedzi
ahol magány és békesség övezze,
wolał samotnie na odludziu siedzieć.
semhogy a feddett népség megkövezze.
Do portu Joppen się tedy dostawszy,
Kerülvén azért Jáfó kikötőbe
statek płynący do Tarsu znalazłszy,
hajóra szállott, mely elvinné őtet
siadł nań, za podróż uiścił zapłatę,
Tarsis felé, s megadta a hajóbért,
chcąc zbiec przed Panem, jak złodziej przed Katem!
futván az Urat, mint tolvaj a hóhért!
Lecz Pan wiatr wielki wzruszył i zawyła
Az Ur azonban szerzett nagy szelet
wnet nawałnica, okręt obróciła,
és elbocsátá a tenger felett
nieprzeliczone wieże morza wstały,
s kelt a tengernek sok nagy tornya akkor
chwiejne, niebieskie ściany fal padały,
ingó és hulló kék hullámfalakból,
jakby Niniwa powstawała nowa,
mintha egy uj Ninive kelne-hullna,
by się po chwili znów w odmętach schować.
kelne s percenként összedőlne ujra.
Maszt pękł na dwoje, fala tak huśtała,
Forgott a hajó, kettétört az árboc,
źe deska desce wierna nie została.
deszkaszál nem maradt hű deszkaszálhoz.
Zaś marynarze zdjęci wielką trwogą
A görcs hajósok, eszüket veszítve,
wołali z krzykiem o pomoc swych bogów,
minden terhet bedobtak már a vízbe,
ładunek morzu już oddali cały,
s mig arcukba csapott a szörnyü sóslé,
lecz wciąż ich słone fale zalewały.
kiki a maga istenét üvölté.
Zwróciwszy wszystko, zmordowany, blady,
Jónás mindent kiadva, elcsigázva,
chwięjąc się Jonasz zszedł między pokłady,
betámolygott a fedélközi házba,
na dno okrętu po schodkach się zsunął,
le a lépcsőkön, a hajófenékre,
w męczący półsen ciężko się osunął,
s ott zuhant bódult félálomba végre
z trzaskiem przez mokrą toczony podłogę.
gurítván őt az ázott, rengő padlat.
Przypadkiem sternik zaczepił oń nogą,
S így lőn hogy a kormányos belebotlott,
gdy sprawdzał deski i fuknął na niego:
a deszkákat vizsgálva, s rája szólt:
- „Co to ma znaczyć? Ty tu śpiochu czego?
„Mi dolog ez, hé, te nagy alható?
Kim jesteś? Boga wołaj nie zwlekając
Ki vagy te? Kelj föl, s kiálts a keserves
swego nędznego, jak inni wołają!
istenedhez, talán ő megkegyelmez!
Może go nie masz? Jaki, mów mi zaraz,
Vagy istened sincs? Szólj! Miféle nemzet
naród cię wydał? Może to tyś na nas
szült? Nem te hoztad ránk a veszedelmet?
ten koszmar ściągnął? W jakim mieście słyniesz?
Mely város vall polgárának, büdös?
Przez tę cholerną wodę po co płyniesz?"
S e fene vízen át velünk mivégre jössz?
Ozwał się Jonasz do tego człowieka:
S ő monda néki: „Zsidó vagyok én
„Jam Zyd jest, który przed Bogiem ucieka.
s az Egek Istenétől futok én.
Oprócz spokoju nie pragnę niczego.
Mi közöm nékem a világ bünéhez?
Z grzechami świata cóż ja mam wspólnego?
Az én lelkem csak nyugodalmat éhez.
Nie mój to kłopot, lecz Boga na Niebie,
Az Isten gondja és nem az enyém:
ja odpowiadam tylko sam za siebie.
senki bajáért nem felelek én.
Dajcie mi zostać w tej kryjówce ślepej.
Hagyjatok itt megbujni a fenéken!
Jeśli toniemy - to nie wiedzieć lepiej.
Ha süllyedünk, jobb itt fulladni nékem.
A gdy będziecie wysadzać żywego,
De ha kitesztek még valahol élve,
to gdzieś na skraju lasu ustronnego,
tegyetek egy magányos erdőszélre,
gdzie jedząc gorzkie wiśnie i żołędzie
hol makkon tengjek és keserű meggyen
z dala od Boga życie swe przepędzę!"
békében, s az Isten is elfeledjen!”
Lecz tak mu odparł sternik rozwścieczony:
De a kormányos dühhel csapta vissza:
„O jakim lesie bredzisz jak szalony?
„Mit fecsegsz itt erdőről össze-vissza?
Gdzie las masz? Gdzie cię wysadzić możemy?
Hol itt az erdő? És hová tegyünk ki?
Chyba cię w morze wzburzone ciśniemy
Innen csak a tengerbe tehetünk ki!
i, prawdę mówię, ciśniemy w pośpiechu,
Ki is teszünk, mert nem türöm hajómon
nie ścierpię tutaj kogoś, kogo grzechu,
az ilyet akit mit tudom mi bűn nyom.
nam nie znanego, gniecie ciężka wina.
Már biztos hogy te hoztál bajba minket:
Klątwa cię goni, tyś jest zła przyczyna.
magad mondod hogy Isten átka kerget.
Kiedy bóg ściga, diabeł nie pomoże.
Ha Isten üldöz, az ördög se véd meg.
Hej, ludzie, chwyćcie i rzućcie go w morze!
Hé, emberek! Fogjátok és vigyétek
Brać tego Zyda!" Już czterech go lapie,
ezt a zsidót!” S már nyolc marok ragadta,
by na dno nie szedł przez niego ich statek,
nehogy hajójuk süllyedjen miatta,
bo ciężki kamień, ciężki ołów bywa,
mert nehéz a kő, és nehéz az ólom,
lecz cięższy ten jest, kto grzech straszny skrywa.
de nehezebb kit titkos súlyu bűn nyom.
A Jonasz jęcząl, a Jonasz się żalił
Jónás azonban jajgatott s nyögött
i go unieśli, nad burtą huśtali.
és meglóbálták a tenger fölött.
„Hej-siup! Niech zginie ta zakała rychło!"
„Vigyázz - hó-rukk! Pusztuljon aki nem kell!”
Plusnęło głośno... i morze ucichło
S nagyot loccsant... s megcsöndesült a tenger,
jak potwór głodny gdy jadło otrzyma.
mint egy hasas szörny mely megkapta étkét.
I marynarze wdzięczni, że się wstrzymał
S már a hajósok térdencsuszva, kétrét
wiatr, z płaczem głośnym klęcząc dziękowali,
görbedve sírtak és hálákat adtak
ofiary hojne bogom ślubowali,
könnyelmü áldozatokat fogadtak,
na niebie tęcza wnet się pojawiła.
s a messzeségben föltünt a szivárvány.
Jak marmur gładka woda lekko lśniła.
A víz simán gyürűzött, mint a márvány.