Boże, nie szczędź Węgrom łask,
A magyar nép zivataros századaiból.
Chleba i wesela,
Isten, áldd meg a magyart
Jó kedvvel, bőséggel,
Niech twe ramię chroni nas
Nyújts feléje védő kart,
Ha küzd ellenséggel;
Od nieprzyjaciela.
Bal sors akit régen tép,
Hozz rá víg esztendőt,
Daj nam rok radosnych dni,
Megbünhödte már e nép
A multat s jövendőt!
Niech ten lud ukoi,
Őseinket felhozád
Co okupił morzem krwi
Kárpát szent bércére,
Általad nyert szép hazát
Przyszłość ziemi swojej
Bendegúznak vére.
S merre zúgnak habjai
Tyś nas przed wiekami wiódł
Tiszának, Dunának,
Árpád hős magzatjai
Na tę piękną ziemię,
Felvirágozának.
Tu ojczyznę znalazł lud,
Értünk Kunság mezein
Ért kalászt lengettél,
Bendeguza plemię.
Tokaj szőlővesszein
Nektárt csepegtettél.
Cisy i Dunaju plusk,
Zászlónk gyakran plántálád
Vad török sáncára,
Wiatr na szczytach Karpat
S nyögte Mátyás bús hadát
Bécsnek büszke vára.
Sławią kraj, gdzie w siłę wzrósł
Hajh, de bűneink miatt
Bohaterski Arpad.
Gyúlt harag kebledben,
S elsújtád villámidat
Tyś kołysał nim rol w rok
Dörgő fellegedben,
Most rabló mongol nyilát
Kłosy tego kraju,
Zúgattad felettünk,
Majd töröktől rabigát
Tyś nam dawał słodki sok
Vállainkra vettünk.
Z winnych gron Tokaju.
Hányszor zengett ajkain
Ozman vad népének
Tyś pozwolił sztandar wznieść
Vert hadunk csonthalmain
Győzedelmi ének!
Nad Turczyny dzikie
Hányszor támadt tenfiad
Szép hazám kebledre,
I Macieja wojskom zgnieść
S lettél magzatod miatt
Magzatod hamvvedre!
Dumne Wiedeńczyki.
Bújt az üldözött s felé
Wkradł się w dusze pychy siew,
Kard nyúl barlangjában,
Szerte nézett s nem lelé
Grzech wszedł w nasze domy
Honját a hazában,
Bércre hág és völgybe száll,
I zapłonął w Tobie gniew,
Bú s kétség mellette,
Vérözön lábainál,
I zesłałeś gromy:
S lángtenger fölette.
To Mongoła srogi szał
Vár állott, most kőhalom,
Kedv s öröm röpkedtek,
Grabił nam zagrody,
Halálhörgés, siralom
Zajlik már helyettek.
To nas Turczyn w jasyr brał
S ah, szabadság nem virúl
A holtnak véréből,
I niewolił grody.
Kínzó rabság könnye hull
Árvánk hő szeméből!
Lała się węgierska krew,
Szánd meg Isten a magyart
Wzgórza kości rosły,
Kit vészek hányának,
Nyújts feléje védő kart
Dzikich hord zwycięski śpiew
Tengerén kínjának.
Bal sors akit régen tép,
Wichry wieków niosły.
Hozz rá víg esztendőt,
Megbünhödte már e nép
I twe syny, kraju nasz;
A multat s jövendőt!
Szły przeciwko tobie,
Przez wyrodne dzieci łkasz
Na swych dzieci grobie.
Niewinnego ścigał nóż:
Człek się krył w jaskini,
Nie miał swej ojczyzny już,
Między braćmi swymi
Smutek trawił go i ból,
Szedł przez puszt, bezdroże,
Widział potop krwi śród pół
I płomieni morze.
W gruzach legły mury„ twierdz,
Słychać jęki wkoło:
Życie pokonała śmierć,
Skarga - pieśń weśołą.
Z konających, braci skarg
Wolność nie rozkwita:
Zgina się pod jarzmem kark,
Łza dzień każdy witą.
Boże, zlituj się w zły czas;
Odmień Węgrów dolę
Niech twe ramię chroni nas
Na tym łeż padole.
Daj nam rok radosnych dni,
Niech ten lud ukoi,
Co okupił morzem krwi
Przyszłość ziemi swojej.