Második rész

CZFŚĆ DRUGA

Az Ur pediglen készitett vala

Zaś wieloryba dla proroka swego

Jónásnak egy hatalmas cethalat

Pan przygotował był i ogromnego

s elküldte tátott szájjal hogy benyelné,

nasłał nań z paszczą szeroko otwartą,

halat s vizet vederszám nyelve mellé

by wraz z nim połknął wód mnóstwo i plankton.

minek sodrán fejjel előre, hosszant

I oto Jonasz, z głową w przód, wygodnie

Jónás simán s egészben ugy lecsusszant

tak do żołądka się zsunął łagodnie,

gyomrába hogy fején egy árva haj

że włos mu z głowy żaden nie spadł nawet,

nem görbült, s ájultából csakhamar

z omdlenia wkrótce wracając na jawę,

fél-ébren pislogott ocsúdva, kába

jak przez mgłę patrzył w mokrą noc bez końca,

szemmel a lágy, vizes, halszagu éjszakába.

a miękka była i rybą pachnąca.

És így jutott a szörny-lét belsejébe

Tak był się dostał do wnętrza potwora

vak ringások eleven bölcsejébe,

w kołyskę żywą ślepych wahnięć Jonasz

és lakozék három nap, három éjjel

i mieszkał w brzuchu wieloryba już dnie

a cet hasában, hol éjfél a déllel

trzy i trzy noce, gdzie północ z południem

egyforma volt, s csupán a gondolatnak

równe, i tylko myśli płomieniste

égre-kigyózó lángjai gyuladtak,

płonęły, w niebo wznosząc się strzeliste

mint fulladt mélyből pincetűz ha támad.

jak pożar, co się z piwnic wydostanie.

És könyörge Jónás az ő Urának

I z ryby modlił się, wołając: „Panie

a halból, mondván: "Kiáltok Tehozzád,

mój, z głębokości wciąż wołam do Ciebie,

hallj meg, Isten! Mélységből a magasság

na wysokościach! Uslysz mój głos w niebie,

felé kiáltok, káromlok, könyörgök,

wolam, przeklinam i błagam z kolei,

a koporsónak torkából üvöltök.

do ciebie wrzeszczę z tej trumny gardzieli!

Mert dobtál vala engem a sötétbe

Boś był mnie cisnął w ciemności nawałę,

s tengered örvényébe vetteték be,

w twe morskie wiry rzucony zostałem,

és körülvett a vízek veszedelme

z wszystkich stron wściekłe wody napierały,

és fű tekeredett az én fejemre,

mą głowę mokre trawy owijały,

bő hullámaid átnyargaltak rajtam,

twe wielkie fale biegły poprzeze mnie

és Egyetemed fenekébe hulltam

i na dnie twego Uniwersum leglem,

a világ alsó részeibe szállván,

zjechawszy w dolne części świata, którym

ki fent csücsültem vala koronáján!

przebywał w jego koronie u góry!

Én aki Jónás voltam, ki vagyok már?

Jonaszem byłem, kimże jestem teraz?

Ki titkaidat tudtam, mit tudok már?

Cóż wiem, com niegdyś twe plany przezierał?

Kényedre hány-vet hánykódó vized

Jak zechcesz, fala nade mną się zżyma,

s nyálkás hus-záraiba zárt a Cet."

ryba mnie w śliskich zamkach mięsa trzyma".

S lélekze Jónás, mivelhogy kifulladt,

Nabrał tchu Jonasz, bowiem się zadyszał,

sürűn szíván kopoltyuját a Halnak,

ssąc gęsto skrzela, w których ciągle słyszał

mely csupa verdesés és lüktetés volt,

trzepot, tętnienia, a powietrza mało

s a vízből-szürt lélekzet mind kevés volt,

odcedzał z wody, wciąż mu brakowało,

a roppant haltest lihegve-dobogva

zaś wielkie cielsko też cierpiąc bez miary,

szokatlan terhét ide-oda dobta

dyszało dudniąc niezwykłym ciężarem,

kinjában, mig Jónás émelyegve s étlen

a biedny Jonasz na czczo i w nudnościach

tovább üvöltött a büzös sötétben,

wył nieprzerwanie w cuchnących ciemnościach,

s vonítva, mint a farkas a veremben,

jak wilk wśród dołu strasznych ścian zamknięty;

nyögött: "Bezároltattál, Uram, engem!

skowyczał, jęczał: „Zamknąłeś mnie, święty,

Sarak aljába, sötétségbe tettél,

w kąt, na dno samo, w mroku mnie złożyłeś,

ragyogó szemed elől elvetettél.

sprzed swych błyszczących oczu przepędziłeś,

Mindazonáltal szemeim vak odva

lecz ślepa dziupla moich oczu, Panie,

nem szűnik nézni te szent templomodra.

na twój przybytek patrzeć nie przestanie.

Sóvár tekintetem nyilát kilőttem

Spojrzeń spragnionych wypuściłem strzały,

s a feketeség meghasadt előttem.

one ciemności straszne rozerwały.

Éber figyelmem erős lett a hitben:

Uwaga czujna ma już silna w wierze:

akárhogy elrejtőzöl, látlak, Isten!

gdzie się nie schowasz, widzę ciebie, wierzę!

Rejteztem én is elüled, hiába!

I ja przed tobą kryłem się daremno!

Utánam jöttél tenger viharába.

Ty w burzę morską przybyłeś wraz ze mną.

Engedetlen szolgádat meggyötörted,

Nieposłusznego sługę doświadczyłeś,

magányos gőgöm szarvait letörted.

rogi mej pychy samotnej skruszyłeś.

De mennél csúfabb mélybe hull le szolgád,

Im w głębie sługa spadnie szkaradniejsze,

annál világosabb előtte orcád.

tym przed nim twoje oblicze piękniejsze.

Most már tudom hogy nincs mód futni tőled

Wiem już, nie można umknąć oczom twoim,

s ki nem akar szenvedni, kétszer szenved.

w dwójnasób cierpi, kto się cierpieć boi.

De te se futhatsz, Isten, énelőlem,

Lecz ty ode mnie też uciec nie możesz,

Habár e halban sós hús lett belőlem!"

choć mnieś w tej rybie zapeklował, Boże".

Ekkor nagyot ficánkodott a Cethal,

Wieloryb wierzgnął i na dictum takie

Jónás meg visszarugott dupla talppal.

odrzekł mu Jonasz obu nóg kopniakiem.

S uj fájdalom vett mindkettőn hatalmat:

I znów ból nowy ogarnął ich ciała:

a hal Jónásnak fájt, Jónás a halnak.

on rybę, ryba Jonasza bolała.

És monda Jónás: "Ki táncoltat engem?

I spytał: „Któż mną miota i przewala?

Ki az aki nem hágy pusztulni csendben?

Kto mi po cichu zginąć nie pozwala?

Besóztál görgő tengered savával

Swojego morza soląś mnie przyprawił,

és csapkodsz, mintha játszanál csigával.

podrzucasz, jakbyś ślimakiem się bawił,

Mert megfogyatkozott bennem a lélek:

bo duch mój osłabł, zabrakło mi woli.

de az én Uram akará hogy éljek.

Lecz Pan jest ze mną, żywego mnie woli.

Ebének kíván engemet a Pásztor

Pasterz pragnący, bym psem jego stadu

és megszabadított a rothadástól.

był, mnie od gnicia zbawił, od rozkładu.

Jössz már, Uram, jössz, záraim kizárod

Idziesz już, Panie, zamki me rozwierasz,

s csahos szókkal futok zargatni nyájad.

biegnę warczeniem twoje stado zbierać.

Mert imádságom elhatott tehozzád

Bo ma modlitwa już przez długość całą

és végigjárta a Magasság hosszát.

do Wysokości twych dotarła cało.

Csapkodj hát, csapkodj, ostorozva bölcsen,

Rzucaj mną, rzucaj, mądrze mnie biczując,

hogy amit megfogadtam, ne felejtsem,

bym nie zapomniał, com mówił ślubując,

mert aki éltét hazugságba veszti,

bo kto się w kłamstwie gubi, prawdę zdradza,

a boldogságtól magát elrekeszti.

samego siebie od szczęścia odgradza."

Igy szóla Jónás, s eljött a negyednap

Tak rzekł był Jonasz, a Pan dnia czwartego

és akkor az Ur parancsolt a halnak,

rozkazał rybie i ta z wnętrza swego

ki Jónást a szárazra kivetette,

na ląd Jonasza wyrzuciła plując,

vért, zsirt, epét okádva körülötte.

krwią, żółcią, tłuszczem i nim wymiotując.