Te lásd meg, ó sors, szenvedő hazámat,

Llituj się, losie, nad mym biednym krajem,

Vérkönnyel ázva nyög feléd!

Jęczy ku tobie, krwią ubroczon!

Mert kánya, kígyó, féreg egyre támad,

Spójrz, wąż, krogulec i robactwa zgraje

És marja, rágja kebelét.

Pięrś jego gryzą, rwą i toczą.

A méreg ég, és ömlik mély sebére,

Przeciwko żądłom, dziabąm i truciznom

S ő védtelen küzd egyedűl,

Walczy samotnie i bezradnie –

Hatalmas, ó légy gyámja, légy vezére,

Rozpostrzyj skrzydłą nad moją ojczyzną

Vagy itt az óra, s végveszélybe dűl!

I broń jej losie, bo bez życia padnie.

Áldást adék, sok magzatot honodnak,

Błogosławiłem tę ziemię znękaną

Mellén kiket táplál vala;

I liczne dałem jej potomstwo:

S másokra vársz, hogy érte vívni fognak?

Czemu w obronie jej dzieci nie staną?

Önnépe nem lesz védfala?

Czemu nie spieszą z krwawą pomstą?

Szív, lélek el van vesztegetve rátok;

Lud musi czoła stawić sile wrażej

Szent harcra nyitva várt az út,

I bronić matki w złej godzinie -

S ti védfalat körűle nem vonátok;

A wyście murem nie stali na straży:

Ő gyáva fajt szült, s érte sírba jut.

Jesteście tchórze, przez was kraj ten zginie.

De szánjad, ó sors, szenvedő hazámat!

Zlituj się, losie, nad mym biednym krajem!

Te rendelél áldást neki:

Patrz, coś dał ziemi mej rodzinnej:

S a vad csoport, mely rá dühödve támad,

Te, co opadły ją, krwiożercze zgraje

Kiket nevelt, öngyermeki.

To przecież są jej własne syny.

Taposd el a fajt, rút szennyét nememnek;

O, zdepcz to plemię wyrodne, plugawe,

S míg hamvokon majd átok űl,

Niech grób czym prędzej je pochłonie;

Ah tartsd meg őt, a hűv anyát, teremnek

Lecz chroń ojczyznę - gdy zmyje niesławę,

Tán jobb fiak, s védvén állják körűl.

Potomstwo prawe pocznie w płodnym łonie.

Törvényem él. Hazád őrcsillagzatja

Ojczyzny twej gwiazdozbiór zapomniany

Szülötti bűnein leszáll;

Zajdzie z jej własnych dzieci winy,

Szelíd sugárit többé nem nyugtatja

Już na zmartwiałych ojców twych kurhany

Az ősz apák sírhalminál.

Nie pada jego pobłask siny.

És más hon áll a négy folyam partjára,

Czterech rzek brzegi - taka moją; wola –

Más szózat és más keblü nép;

Zaludni inne, lepsze plemię;

S szebb arcot ölt e föld kies határa,

Pięknie rozkwitać będą żyzne pola,

Hogy kedvre gyúl, ki bájkörébe lép.

Radość i szczęście rozjaśni tę ziemię.