Mi vadas sur sovaĝa pejzaĝo:

Elvadult tájon gázolok:

Sur praa abundkreska tero.

Ős, buja földön dudva, muhar.

Mi scias ĉi tiu sovaĝan kampon,

Ezt a vad mezőt ismerem,

Ĉi tiu estas la hungara Ugaro.

Ez a magyar Ugar.

Mi klinigas al la sanktan humon:

Lehajlok a szent humuszig:

En ĉi tiu iu maĉas tero.

E szűzi földön valami rág.

Hej, alta herbaĉo,

Hej, égig-nyúló gizgazok,

Ĉu ĉi tie ne estas floro?

Hát nincsen itt virág?

Sovaĝaj volvokrampoj min ĉirkaŭas,

Vad indák gyűrűznek körül,

Dume mi dormantan animo de tero gvatas,

Míg a föld alvó lelkét lesem,

Odoro de maljunaj floroj

Régmúlt virágok illata

Amante Narkotas.

Bódít szerelmesen.

Silento estas. La herbaĉo, la setario,

Csönd van. A dudva, a muhar,

Detaras, dormigas, kovras la herbaĉo

A gaz lehúz, altat, befed

Kaj blovas ridegan venton

S egy kacagó szél suhan el

Super la granda Ugaron.

A magyar Ugar felett.