’Toen ik de eerste slag op de kerstboom met de bezemsteel uitdeelde
’Amikor az első ütést mértem partvisnyéllel a karácsonyfára,
zag ik de kleine zilveren beer naast de gouden beer vandaan verdwijnen,
úgy láttam, a kis ezüst medve eltűnik az arany medve mellől,
tussen de brekende takken naar beneden storten, en toen, dit zeg ik niet om
zuhan a zúkódó ágak között, és akkor, ezt most nem mentségemre
mezelf te verontschuldigen, Mr. Bierce, bekroop mij het gevoel dat mijn daarop
mondom, Mr. Bierce, oly érzés fogott el, hogy további ütéseim
volgende slagen
meglehetős rendszerességgel záporoztak, és szüneteik sem hoztak
tamelijk regelmatig vielen, en ook de tussenpauzen mij geen rust
megnyugvást; nem is tudom, mire föl hagytam abba; abbahagytam.
brachten; ik weet niet eens wat het was waardoor ik ophield; ik hield op.
Csak akkor derült ki, milyen helytelenül következtettem az ezüst medve
Toen pas bleek hoe verkeerd mijn gevolgtrekking betreffende het lot van
sorsát illetően; mert a miniatűr villanyvezeték gubancából
de zilveren beer was; want, onder het, uit de knopen van miniatuur elektriciteitsdraad
kiszabadított ág-roncsok alatt, dísz-törmelékek, angyalhaj, habkarikák,
bevrijde takkenpuin, tussen versieringsscherven, engelenhaar, schuimringen,
ezüstjégcsapok és boák között, valamivel a későbbi ütéseim egyike
zilveren ijspegels en slingers, iets verderop dan de te vinden resten van de
nyomán szétzúzódott arany medve fellelhető maradványaitól
door een
odább, megtaláltuk épségben. Rátérek nyomban,
van mijn latere slagen verbrijzelde gouden beer,
mit csináltam ezek után az ezüst medvével. Hogy mindig közel
hebben we hem gezond en wel gevonden. Straks ga ik vertellen over
legyen hozzám, és ne legyen egészen egyedül, amíg nem lesz megoldás,
wat ik hierna met de zilveren beer heb gedaan. Opdat hij altijd in mijn
nagyalakú cigarettásdobozba tettem és íróasztalom
nabijheid en niet helemaal alleen zal zijn, tot er een oplossing komt,
legtöbbet használt bal felső fiókjában helyeztem el.
heb ik hem in een groot formaat sigarettendoos gedaan, die ik in de meest
Elaltattam téli medve-álomra, és tavasszal sem
gebruikte linker-bovenla van mijn bureau heb geplaatst.
ébresztettük fel, azt gondoltuk, majd csak akkor, ha – mint
Ik heb hem in winterse berenslaap gesust en ook in het voorjaar
fentebb említettem; bár nehéz lett volna megmondani, mi lehet
hebben we hem niet gewekt, we dachten, dat doen we pas als – zoals
itt a megoldás. Persze, a következő télen, díszvásár idején,
ik dat hierboven al heb vermeld; hoewel het moeilijk zou zijn geweest om te
kerestünk, de nem találtunk efféle medvéket; de ha találunk is…?
zeggen wat hier
Tizenegy hónap múlva nyitottuk ki végül a dobozt,
de oplossing zal kunnen zijn. Uiteraard, de volgende winter, ten tijde van de
amikor, más megoldás híján, úgy gondoltuk már, legalább megnézhetjük
kerstmarkt
lakóját; és kettétörve, illetve a kis ezüstkoponya alapjánál
zochten we, maar konden we dergelijke beertjes niet vinden; maar wat als we
több apró szilánkra törve találtuk. Megállapíthatatlan immár,
ze al
melyik fiókhúzáskor történt; szerencsénk volt még így is,
zouden vinden…?
mert az arc – a pofácska – két fele teljesen ép maradt, és a törzs
Na elf maanden openden we eindelijk de doos
is ép; vattával kitömve összeragaszthattuk. Mos csak a koponya
toen we, bij gebrek aan andere oplossingen, dachten, we kunnen tenminste haar
említett alapi része hiányzik. Ez azonban nem tűnik fel,
bewoner
mert az összeragasztott ezüst medvét vattába ágyaztuk,
bekijken; en vonden hem in tweeën gebroken, of eigenlijk, in meerdere
így került vissza a cigarettásdobozba, melyet
fragmenten versplinterd aan de basis van de kleine zilveren schedel. Het is
ekképpen teljesen betölt; a szeme alig látszik
thans niet
a fehérségből. Most, amikor ezeket a sorokat írom,
meer te achterhalen
egyvalami legalább bizonyos, Mr. Bierce: ezentúl
bij welke opening van de lade dit gebeurd is; zelfs zo hadden we geluk,
nem vádolhat senki már a papír meg az indigó
omdat de twee kanten van het gezicht – het snuitje – volledig gaaf waren gebleven,
(ezek az én foglalkozási eszközeim) elővételéért is
en de romp
– nincsenek jogi ismereteim – pótlólagos gyilkossággal v. öléssel
was ook gaaf; opgevuld met watten konden we hem lijmen. Nu ontbreekt er alleen
(a papírt meg az indigót, ha még nem említettem volna,
het genoemde basisgedeelte van de schedel. Dit, echter, valt niet op,
ott tartom a bal felső fiókban, és múlt karácsony óta
omdat we de aan elkaar gelijmde beer in watten hebben ingebed,
meglehetősen termékenynek bizonyultam).
en zo ging hij terug in de sigarettendoos die hij
A többi az én dolgom; és két idézőjelé,
op deze manier volledig opvult; zijn ogen zijn nauwelijks te zien
amíg nem lesz, azúttal majd az én számomra, ’más megoldás’.’
in de witheid. Nu, wanneer ik deze regels schrijf,
is er tenminste één ding zeker, Mr. Bierce: voortaan
mag niemand mij meer beschuldigen, bij zelfs maar het te voorschijn halen van
papier
en het carbonpapier (dit zijn de gereedschappen voor mijn vak),
– ik heb geen juridische kennis – van additionele moord of doodslag
(papier en carbonpapier, zou ik het nog niet hebben vermeld,
bewaar ik in de linker-bovenla, en sinds vorige kerst
bleek ik nogal vruchtbaar).
De rest is mijn zaak; en die van de twee aanhalingstekens,
tot er ook voor mij, datmaal, een ‘andere oplossing’ zal zijn.’