You said: “I will go hence to another land,

Είπες· «Θα πάγω σ’ άλλη γη, θα πάγω σ’ άλλη θάλασσα.

I will betake me to another sea.

Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.

A better place than this may well be found.

Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή·

All my endeavours are foredoomed to fail,

κ’ είν’ η καρδιά μου — σαν νεκρός — θαμένη.

and as though dead my heart is sepulchred.

Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μένει.

How long shall this corrosion sap my brain?

Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω

On every side — whichever way I look —

ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,

dark ruins of my life confront me here

που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα.»

where I have spent and wrecked so many years.”

Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.

You shall not find new places; other seas

Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς

you shall not find. The place shall follow you.

τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς·

And you shall walk the same familiar streets,

και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.

and you shall age in the same neighbourhood,

Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού — μη ελπίζεις—

and whiten in these same houses. Ever this place

δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.

shall you arrive at. There is neither ship,

Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ

nor road, for you, to bring you otherwhere.

στην κώχη τούτη την μικρή, σ’ όλην την γη την χάλασες.

As here, in this small nook, you wrecked your life,

even so you spoilt it over all the earth.