Słońce

Barwy ze słońca są. Bo ono nie ma

Żadnej osobnej barwy, bo ma wszystkie.

I caŁa ziemia jest niby poemat,

A słońce nad nią przedstawia artystę.

Kto chce malować świat w barwnej postaci,

Niechaj nie patrzy nigdy prosto w słońce.

Bo pamieć rzeczy, ktore widział, straci,

Łzy tylko w oczach zostaną piekące.

Niechaj przyklęknie, twarz ku trawie schyli

I patrzy w promień od ziemi odbity.

Tam znajdzie wszystko, cośmy porzucili

Gwiazdy i roże, i zmierzchy, i świty.