Portret z połowy XX wieku

Ukryty za uśmiechem braterstwa,

Pogardzający czytelnikami gazet, ofiarami politycznej

                                        / dialektyki,

Wymawiający słowo demokracja ze zmrużeniem oka,

Nienawidzący fizjologicznych uciech ludzkości,

Pełen wspomnień o tych którzy żarli pili i spółkowali

                                         / a za chwilę podrzynano im gardła,

Pochwalający dancingi i zabawy w ogrodach jako sposób

                                         / na publiczne gniewy,

Wołający: kultura i sztuka, a myślący o igrzyskach w cyrku,

Śmiertelnie znużony,

We śnie albo w narkozie mamroczący: Boże, Boże.

Przyrównuje siebie do Rzymianina w którym kult Mitry

                                        / zmieszał się z kultem Jezusa.

Dawne wiary w nim nie wygasły. Czasem myśli, że jest

                                       / we władzy demonów.

Gromi przeszłość, bojąc się że kiedy ją zgromi, nie będzie

                                      / miał gdzie złożyć głowy.

Najchętniej gra w karty i szachy, żeby własnych

                                      / nie zdradzać tajemnic.

Rękę oparł na pismach Marksa, ale w domu czyta

                                    / Ewangelię.

Z ironią patrzy na procesję wychodzącą z rozbitego kościoła.

Za tło ma ruiny miasta koloru końskiego mięsa.

W palcach pamiątkę trzyma po faszyście poległym

                                      / w powstaniu.

Kraków, 1945