Ein Meer hat sich erhoben,
More sa zdvihlo, more
Aufbäumt sich seine Flut.
národov ožíva;
Im donnernden Getümmel
nebo, zem strachom plní,
Erbeben Erd und und Himmel
bujaré mece vlny
Ob seiner wilden Wut.
silá desivá.
Seht an den Tanz, den tollen,
Vidíte tento tanec?
Hört die Musik und wißt,
Hudbu tú chcete čuť?
Habt ihr’s noch nicht erfahren:
Vy, nevedomí čo ste,
Das ist des Volks Gebaren,
včuľ naučiť sa môžte,
Wenn es die Freiheit grüßt.
ako sa baví ľud!
Das Meer heult auf im Sturme,
Duní to more, vyje,
Die Schiffe taumeln rund
lode sa zmietajú,
Mit Segeln, die zerrissen,
klesajú na dno pekla,
Und Masten, die zerplissen,
do sťažňov búrka sekla,
Hinab zum Höllengrund.
plachty sa trhajú.
Ja, tobe, Sintflut, tobe,
Potopa, vyzúrže sa,
Daß der erboste Gischt
rob svoje zázraky,
Empörter Wogen brüllend,
zjav svoje hĺbky vzduté
Der Tiefe Schlund enthüllend,
a peny svoje ľúte
Hoch zu den Wolken zischt.
hádž hore na mraky;
Der Welt zur ew’gen Lehre
pre večnosť zaznač nimi
Schreib an des Himmels Zelt:
na nebies veraje:
Die stolzeste Galeere
bárs galeja je hore
Versinkt im wilden Meere,
a príboj vody dole,
Die Flut bleibt Herr der Welt!
pánom preds' voda je!