Menus souvenirs, vous ai-je perdus?
Fugaces recuerdos, ¿en dónde desaparecisteis?
Mon cœur est si lourd… O pleurs en chemin:
Mi corazón, pesaroso, quiere echarse a llorar.
Sans vous aujourd’hui je ne vivrais plus,
Ya no puedo vivir sin vosotros.
Ce que je saisis dit “non” à ma main.
Lo que mis manos tocan no toca ya mis manos.
Mais je veux encor mon poupon futile:
¿Acaso no soy digno de jugar otro poco?
Venez en dansant, papillons fragiles.
¡Frágiles mariposas, venid, volad aquí!
Fugaces recuerdos, soldaditos de plomo
Menus souvenirs, ô soldats de plomb,
que tanto anhelé otrora
Vous qu’alors en vain j’ai tant désirés,
y cuyas bayonetas supe enderezar
Sabres sur un rang ou shakos en rond,
¡Turcos, bóers, venid, rodeadme aquí!
Turcs, Boers, Nippons, Hongrois, accourez!
¡Oh, cañoncitos, formad las baterías!
Et vous, ô canons aux couleurs de cendre,
Tan pesaroso está mi corazón... ¡Ay, defendedme!
Mon cœur est si lourd: venez me défendre!
*Esta poesía fue escrita tres días antes del suicidio del poeta bajo las ruedas de un tren.