A magyar nép zivataros századaiból.
Boże, nie szczędź Węgrom łask,
Isten, áldd meg a magyart
Chleba i wesela,
Jó kedvvel, bőséggel,
Nyújts feléje védő kart,
Niech twe ramię chroni nas
Ha küzd ellenséggel;
Bal sors akit régen tép,
Od nieprzyjaciela.
Hozz rá víg esztendőt,
Megbünhödte már e nép
Daj nam rok radosnych dni,
A multat s jövendőt!
Niech ten lud ukoi,
Őseinket felhozád
Kárpát szent bércére,
Co okupił morzem krwi
Általad nyert szép hazát
Bendegúznak vére.
Przyszłość ziemi swojej
S merre zúgnak habjai
Tiszának, Dunának,
Tyś nas przed wiekami wiódł
Árpád hős magzatjai
Felvirágozának.
Na tę piękną ziemię,
Értünk Kunság mezein
Tu ojczyznę znalazł lud,
Ért kalászt lengettél,
Tokaj szőlővesszein
Bendeguza plemię.
Nektárt csepegtettél.
Zászlónk gyakran plántálád
Cisy i Dunaju plusk,
Vad török sáncára,
S nyögte Mátyás bús hadát
Wiatr na szczytach Karpat
Bécsnek büszke vára.
Sławią kraj, gdzie w siłę wzrósł
Hajh, de bűneink miatt
Gyúlt harag kebledben,
Bohaterski Arpad.
S elsújtád villámidat
Dörgő fellegedben,
Tyś kołysał nim rol w rok
Most rabló mongol nyilát
Zúgattad felettünk,
Kłosy tego kraju,
Majd töröktől rabigát
Vállainkra vettünk.
Tyś nam dawał słodki sok
Hányszor zengett ajkain
Z winnych gron Tokaju.
Ozman vad népének
Vert hadunk csonthalmain
Tyś pozwolił sztandar wznieść
Győzedelmi ének!
Hányszor támadt tenfiad
Nad Turczyny dzikie
Szép hazám kebledre,
S lettél magzatod miatt
I Macieja wojskom zgnieść
Magzatod hamvvedre!
Dumne Wiedeńczyki.
Bújt az üldözött s felé
Kard nyúl barlangjában,
Wkradł się w dusze pychy siew,
Szerte nézett s nem lelé
Honját a hazában,
Grzech wszedł w nasze domy
Bércre hág és völgybe száll,
Bú s kétség mellette,
I zapłonął w Tobie gniew,
Vérözön lábainál,
S lángtenger fölette.
I zesłałeś gromy:
Vár állott, most kőhalom,
To Mongoła srogi szał
Kedv s öröm röpkedtek,
Halálhörgés, siralom
Grabił nam zagrody,
Zajlik már helyettek.
S ah, szabadság nem virúl
To nas Turczyn w jasyr brał
A holtnak véréből,
Kínzó rabság könnye hull
I niewolił grody.
Árvánk hő szeméből!
Lała się węgierska krew,
Szánd meg Isten a magyart
Kit vészek hányának,
Wzgórza kości rosły,
Nyújts feléje védő kart
Tengerén kínjának.
Dzikich hord zwycięski śpiew
Bal sors akit régen tép,
Hozz rá víg esztendőt,
Wichry wieków niosły.
Megbünhödte már e nép
A multat s jövendőt!
I twe syny, kraju nasz;
Szły przeciwko tobie,
Przez wyrodne dzieci łkasz
Na swych dzieci grobie.
Niewinnego ścigał nóż:
Człek się krył w jaskini,
Nie miał swej ojczyzny już,
Między braćmi swymi
Smutek trawił go i ból,
Szedł przez puszt, bezdroże,
Widział potop krwi śród pół
I płomieni morze.
W gruzach legły mury„ twierdz,
Słychać jęki wkoło:
Życie pokonała śmierć,
Skarga - pieśń weśołą.
Z konających, braci skarg
Wolność nie rozkwita:
Zgina się pod jarzmem kark,
Łza dzień każdy witą.
Boże, zlituj się w zły czas;
Odmień Węgrów dolę
Niech twe ramię chroni nas
Na tym łeż padole.
Daj nam rok radosnych dni,
Niech ten lud ukoi,
Co okupił morzem krwi
Przyszłość ziemi swojej.