1
Racz już dać mi uciszenie i ducha uspokojenie,
Któryś na Niebie!
Adj már csendességet, lelki békességet,
Strzeż umysłu zwątlałego, serca strzeż zasmuconego,
wesprzyj w potrzebie.
mennybéli Úr!
Jako zarody, tak i mnie dusza ma w Tobie jedynie
nadzieję kładzie.
Bujdosó elmémet ódd bútól szívemet,
Racz Ty się nad nią zmiłować, nie chciej gniewowi folgować
ku jej zagładzie.
kit sok kín fúr!
Aby wstawić się za nami, umierał między łotrami
Syn Twój jedyny,
Na Jego ofiarę pomnij, a w dobroci Twej zapomnij
moje przewiny.
2
Niechaj miłosierdzia Twego ogrom, nie grzechu mojego
przeważy szale;
Sok ideje immár, hogy lelkem szomjan vár
Nie ma granic Twej litości, lecz szkaradzieństwo mych złości
jątrzy zuchwale.
mentségére,
Czy będą z uszczerbkiem Twego miłosierdzia niezmiernego
łaski jakowe?
Őrizd, ne hadd, ébreszd, haragod ne gerjeszd
Ty, któryś wskrzeszał tak wielu, zbudż i mnie, Odkupicielu,
na życie nowe.
vesztségére!
Nie wódż mnie na pokuszenie, oddal ode mnie zwątpienie
w dobroć bez miary -
Dasz mi szczodrobliwie prawie, co obiecujesz łaskawie
wedle mej wiary.
3
Ramiona Twe prześwięte okrutnie dla mnie zamknięte
otwórz mi, Panie,
Nem kicsiny munkával, fiad halálával
Wejrzyj na skrzydła mej duszy, ulecz je, gdy Cię poruszy
ich potrzaskanie.
váltottál meg,
Bym Cię wielbił życie całe, bym, bezgrzeszny, śpiewał chwałę
Twego imienia,
Kinek érdeméért most is szükségemet
Bym, gdy się dopełnią lata, umiał odejść z tego świata
bez przelęknienia.
teljesíts meg!
4
Irgalmad nagysága, nem vétkem rútsága
feljebb való,
Irgalmad végtelen, de bűnöm éktelen
s romlást valló.
5
Jóvoltod változást, gazdagságod fogyást
ereszthet-é?
Éngem, te szolgádat, mint régen sokakat,
ébreszthet-é?
6
Nem kell kételkednem, sőt jót reménlenem
igéd szerint,
Megadod kedvesen, mit ígérsz kegyesen
hitem szerint,
7
Nyisd fel hát karodnak, szentséges markodnak
áldott zárját,
Add meg életemnek, nyomorult fejemnek
letört szárnyát;
8
Repülvén áldjalak, élvén imádjalak
vétek nélkül,
Kit jól gyakorolván, haljak meg nyugodván,
bú s kín nélkül!