Mi vadas sur sovaĝa pejzaĝo:

Piso uma região selvática:

Sur praa abundkreska tero.

na antiga terra lasciva, grama.

Mi scias ĉi tiu sovaĝan kampon,

Conheço este campo selvagem:

Ĉi tiu estas la hungara Ugaro.

é a charneca húngara.

Mi klinigas al la sanktan humon:

Inclino-me ao solo sagrado:

En ĉi tiu iu maĉas tero.

algo corrói esta terra virgem.

Hej, alta herbaĉo,

Ei, ervas mergulhando, densas,

Ĉu ĉi tie ne estas floro?

no céu: não há cá flores?

Sovaĝaj volvokrampoj min ĉirkaŭas,

Entre raízes de selvagem

Dume mi dormantan animo de tero gvatas,

vinha, espio da terra a dormente

Odoro de maljunaj floroj

alma; o cheiro de flores passadas

Amante Narkotas.

sobe amorosamente.

Silento estas. La herbaĉo, la setario,

Silêncio. Ervas ruins, a grama,

Detaras, dormigas, kovras la herbaĉo

o joio, puxam, iludem, cobrem-me;

Kaj blovas ridegan venton

e um vento de risos desliza

Super la granda Ugaron.

sobre a grande charneca.