Kiam oni forlasis,

Quando mi hanno abbandonato

Kiam mi kaduke portos mia animo,

quando sotto il peso

Mallaŭte kaj abrupte

dell'anima crollavo,

Ĉirkaŭprenis la Dio.

D'improvviso mi abbracciò Dio.

Ne per trombono,

Non arrivò con suono di trombe

Sed venis per laŭte, vera preno,

ma con abbraccio muto, vero, forte,

Ne venis bela, fajra tago

non venne una mattina bella, infuocata,

Sed milita nokturno.

ma durante una buia notte di guerra.

Kaj blindiĝis oni,

E i miei occhi vanitosi

Vantaj okuloj. Mia juneco mortis,

si sono acceccati,

Sed lin, la lumon, eminento.

e la mia gioventù morì, ma Lui,

Mi eterne vidis.

magnifico e splendente,

lo vedo per sempre.