Wanneer de avond als een zachte deken
Wieczorem, gdy rozpostrze się nad nami
van donker glad fluweel, die wordt gespreid
czarka opona, gęsta jak aksamit,
door een reusachtige voedster,
którą pomału cały świat osłania
de aarde weer langzaam bedekt,
jakaś ostrożna i ogromna niania
zo behoedzaam dat geen grashalm
tak delikatnie, że swych głów nie zegną
buigt onder dat donzen dek,
trawy, nie klęknie ziółko ani jedno,
geen kroonblad kreukelt
nie pomną swoich sukienek powoje,
en het sierlijke vleugelpaar van de vlinder
ani jednego pyłku nie uroni
het regenboogkleurig email niet verliest
motyl, złożywszy skrzydeł dwakroć dwoje
en uitrust in de schaduw van
w cieniu, co sen ich niezmącony chroni,
dit luchtig glad fluweel waarvan
w cieniu opony, co miękka i gładka,
zelfs vlinders het gewicht niet voelen,
od puchu lżejsza, od kwietnego płatka –
dan kunt ge gaan waarheen ge wilt,
wtedy - gdziekolwiek błąkasz się po świecie,
thuisblijven in uw bruine trieste kamer,
czy śtkwisz w ponurym, burym gabinecie,
of in een koffiehuis met strakke ogen volgen
czy śledzisz, sennie skulony w kawiarni,
hoe de ene gaslamp na de andere gaslamp
kolejny rozbłysk gazowej latarni,
geelglanzend wordt aangestoken
czy z psem wyszedłeś, a tu z drzew
of, moegelopen door de heuvels, met uw hond
nad wzgórzem księżyca gęba przeziera leniwa,
door het lover kijken naar de luie maan
czy jedziesz szosą powleczoną kurzem
of op een stofbedekte landweg rijden
i twój woźnica na koźle się kiwa,
achter de koetsier die knikkebolt en slaapt
czy na pokładzie huśtanym przez fale
of deinen op het voordek van een schip
nudzi cię, czy się telepiesz w przedziale,
dat zeeziek maakt of in de kussens van een trein
czy wałęsając się po obcym mieście
of dwalen door een onbekende stad,
stajesz na rogu i tamujesz przejście,
een hoek om slenteren en vol bewondering
a wzrok twój gubi się, wikła w podziwie
kijken naar het ver verschiet van straten
w dalekich ulic i świateł przędziwie;
met hun dubbele rij van lichten
czy właśnie tutaj, na Riwie, nad rzeką
of aan de kade in de havenbuurt waar het water
topiącą błyski w opalowej głębi
in een spiegelbeeld met mat opaal het licht versplintert
żałujesz tego, co uszło daleko
mijmerend denken aan een ver verleden,
i wspomnieniami tak słodko cię gnębi,
zachte droefgeestige herinnering
serią obrazów, co już tylko migną
aan een voorbije jeugd die als een toverlamp
wysłane przez latarnię czarnoksięską,
een beeld weerkaatst en toch weer niet weerkaatst,
pamięcią uczuć, co już nie ostygną
herinneringen die nooit koel zijn en
i pozostaną skarbem twym i klęską:
die een last zijn en toch rijkdom zijn:
wtedy, gdy brzemię wspomnień cię przytłoczy,
uw hoofd, zwaar van herinneringen, kunt ge daar
możesz się ugiąć i wbić w ziemię oczy:
op het marmer of de aarde laten rusten,
pośród uroków wabiących przemożnie
maar wandelend tussen schoonheid en lust
skulisz się w sobie i zapytasz trwożnie:
voelt ge steeds die lafhartige gedachte:
- Tyle tu piękna, a właściwie - po co?
waartoe al die schoonheid?
po co? - powtarzać będziesz w osłupieniu –
steeds blijft ge, verlaten, denken:
błyski na wodzie i żyłki w kamieniu,
waartoe dit fluwelige water en dit bonte marmer,
i ta opona, która zwie się nocą?
waarom de avond, deze gevleugelde deken
Po co to wzgórze, zielone na wiosnę?
waarom de heuvels en waarom het lover
Morze nie tknięte pługiem? Po co fali
en de zee, waarin geen zaaier zaait,
przypływ i odpływ, po co brzeg w oddali
waarom de sloot, waarom eb en vloed
i chmury - Danaidy bezradosne,
en de wolken, trieste Danaïden
i słońce - kamień, co Syzyfa pali?
en de zon, die brandende Sysifussteen?
Czemu wspomnienia są i dawne lata?
waarom de herinnering en het verleden,
Blask latarń? Czemu - księżyca poświata?
waarom de lampen en de manen,
Dlaczego czas zostaje, choć uchodzi?
waarom de oneindige tijd?
Lub spójrz na trawkę żyjącą bezwiednie:
of neem als voorbeeld de kleine grashalm:
dlaczego rośnie, skoro i tak zwiędnie?
waarom groeit gras als het toch verdort,
Dlaczego więdnie, skoro się odradzi?
waarom verdort het als het toch weer groeit?