Som hriešny, iste, jak by nie.

Ik ben een zondaar, naar ik meen,

No bársčo nakoniec

maar maak ’t intussen goed.

dumám, môj hriech dač’ iné je.

In deze toestand stoort alleen

Snáď jednoduchá vec.

dat men vrij zonde doet.

Hľadám ten hriech jak žgrloš snáď,

čo prišiel o poklad.

Een zondaar ben ik buiten kijf,

Preň opustil som jednu mať,

want wat ik ook belijd

bárs nenám v srdci ľad.

’t is zeker dat ik kwaad bedrijf,

Nájdem ho, nemám obavu,

en zonder rouw of spijt.

v tej ctnosti, s dôverou

vyspovedať sa, na kávu

De zonde lokt mij als het goud

pozývam priateľov.

de vrek en gierigaard.

Zabil som, poviem. Koho len?

’k Verliet de vrouw die van mij houdt,

vlastného otca snáď –

mijn moeder, onbezwaard.

videl som v tichu štyroch stien

krv jeho vytekať.

Mijn vader heb ik ook vermoord;

Nožom som preklal. Skrášľovať

met het mes van mijn verstand

škoda, veď ľudia sme

stak ik hem dood zonder een woord.

a jak bodnutí jedenkrát

Hij bood geen tegenstand.

tiež náhle klesneme.

To rozpoviem. A počkám, kto

Ik maakte hem af, verheel het niet,

(kým čakám) utečie;

en wat ik zeg is waar.

pozriem, či dumá voľakto,

Zo stort elk mens eens door verdriet

či sa kto blahom chvie.

of wonden in elkaar.

A spozorujem kohosi,

čo mäkko, očami

’k Kijk om me heen bij dit verhaal,

znak dáva: Ty nie cudzí si,

let op wie er dan beeft

títo sú neznámi...

en plotseling de kring verlaat

Možno, je detinský môj hriech

of hij een afspraak heeft.

a prostý preveľmi.

Potom svet malý je a nech

…/…

baví sa, jedno mi.

Ak je Boh, ja ho nevzývam,

Maar word ik soms iemand gewaar

ja veriť nemôžem;

die mij knipoog geeft,

rozhrešenie však sám si dám;

dan weet ik: ook een moordenaar

kto žije, pomôže.

die niet als vreemdling leeft.

En waar is God? als hij bestaat

laat hij ons maar begaan.

Van schuld zal ik, getroost op straat.

spelend mij zelf ontstlaan.