jak bláznivý hríb pod javorom

Przyszedłeś z kijem, zamiast z kwiatem,

(takto o teba dbajú sborom),

i posprzeczałeś się z zaświatem,

si v Siedmich túrňach pod zátvorom

przyrzekłeś matce wór z bogactwem,

a never, že raz utečieš.

a teraz siedzisz tu zbyteczny

Nač’ mliečne zuby v kameň vťal si?

nač’ ponáhľal, keď zaostal si?

jak butwiejący grzyb pod drzewem

Prečo nie v noci snívaval si?

(wie się o tobie, że się nie wie)

Čos’ vlastne chcel? Máš odpoveď?

wtrącony w Siedmiokrotne Wieże, .

Sám seba vždy si odkryl márne,

skąd nigdzie nigdy nie uciekniesz.

rýpal si sa vždy v svojej rane,

chýrny si, ak si to mal v pláne.

Czemuś wbił mleczne zęby w skałę?

No, blázon, dokiaľ trvá svet?

I skąd ten pośpiech, gdy spadałeś?

Miloval si? Kto sa ti dával?

Czemu twe noce od snów białe?

Ukrýval si sa? Kto ťa štvával?

Jakie cíę przenikały dreszcze?

Ak vieš, zdolaj, čos’ nezdolával,

chlieb nemáš, nemáš ani nôž.

Zawsze otwarty byłeś wściekle,

V Sedmoro túrní zavretý si,

rozdrapywałeś rany skrzepłe,

buď rád, ak na ohrev ti zvýši,

i sławny jesteś, jako rzekłeś.

buď rád, tu mäkký vankúš kýsi,

Jak długo świat twój potrwa jeszcze?

pekne naň hlavu svoju slož.

Kochałeś? Kto cię wziął w ramiona?

Kluczyłeś? Jak bestia tropiona?

Zwycięż, niezwyciężone skona,

choć nie masz noża ani chleba.

Zamknięty jesteś w Siedmiu Wieżach,

ciesz się, gdy masz choć wiązkę drzewa,

ciesz się, tu jest poduszka świeża,

skłoń na nią głowę, kiedy trzeba.