Básnictvo nie učitelia

Czego szczekacie, podłe psy?

vtĺkli do mňa palicou,

O co ten wściekły wrzask i wycie?

duša moja pred školskou sa

Taki wam w gardziel cisnę gnat,

neskláňala mluvnicou.

Że się nim, łotry, udławicie!

O pravidlá nech sa oprie,

Gdy kto mimozy skubać rad,

kto sám voľne nechodí:

W cieplarni znajdzie je. Ostrzegam:

ja som divo rastúci kvet

Ja jestem dziki, bujny kwiat

nespútanej prírody.

Żywiołu nieokiełznanego!

Nie vám kvitnem, rozmaznanci

s háklivým, mdlým žalúdkom,

Rytmów poezji, wiersza praw

ktorý sa vám v každej chvíli

Nie wbiła we mnie rózga szkolna.

obracia hneď hore dnom;

Przepisów - od najmłodszych lat

zato ten, kto zdravý vkus má,

Nie uznawała dusza wolna.

mne v ústrety vychodí:

Pędziłem w świat pod szumny wiatr,

ja som clivo rastúci kvet

Gwiżdżąc i kpiąc z belferskich reguł.

nespútanej prírody.

Ja jestem dziki, bujny kwiat

Preto vy mňa navždy pekne

Żywiołu nieokiełznanego!

na pokoji nechajte;

škoda hrach na stenu hádzať,

Nie dla was kwitnę, durnie, kpy,

keď zisk z toho nemáte.

Wymoczki skisłe z niestrawności.

A do mňa sa zadrapovať

Aromat mój przyprawia was

ráčte, ak vám neškodí:

O zawrót głowy i o mdłości,

divý som ja, pichľavý kvet

Lecz zdrowszy, prosty lud, mój brat,

nespútanej prírody.

Ten cieszy się z rozkwitu mego!

Ja jestem dziki, bujny kwiat

Żywiołu nieokiełznanego!

Dajcięż mi święty pokój raz,

Na nic te wrzaski opętane.

Daremny trud, zapewniam was,

Już lepiej rzucać groch o ścianę.

A kto by dalej szukał zwad,

Niech... w garść mnie chwyci! Lecz ostrzegam:

Kolczasty jestem, dziki kwiat

Żywiołu nieokiełznanego!