Kad stvarnost moja zauvek nestane,

Gdy los mój spełni się u wód,

kome će svirati cvrčak sa grane?

kto będzie świerszczom skrzypce wiódł?

Čiji će dah grejati zamrzlo drveće?

Kto dmuchnie płomień w szron gałęzi?

Kome će duga biti raspeće?

I kto na tęczy się rozpręży?

Ko će topiti kamene

Kto płacząc biodra skał uściśnie,

gromade do livade meke?

aż w nich się poczną trawy wszystkie?

Ko će gledati te kose, žile

Kto będżie pięścił, pieszcząc śnił

iz tvrdog zida izvirile?

w kamieniu włosy, źródła żył?

I opustošenim nadama

Kto wiarom -- popiół na popiele –

iz kletvi ko će zidati hram?

buduje kościół przy kościele?

Kad stvarnost moja zauvek nestane,

Gdy los mój spełni się u wód,

ko će tad plašiti zlokobne vrane!

kto przegnać sępa będzie mógł?

Na drugu obalu ko će još smeti

I kto, co w zębach jak grosz tkwiła,

držeći zubima Ljubav preneti!

na tamten brzeg przeniesie Miłość?