To straszne, wiem; lecz tak już będzie,
C'est affreux, mais qu'y puis-je, moi?
Si tu décides
zbyt dobrze znam tę prawdę.
De m'aimer – c'est ainsi – tu dois
Exister comme on se suicide.
Na samobójstwa żyj krawędzi,
Peu m'importent les lois, les gens
Qui veulent être de leur temps!
jeżeli kochasz mnie naprawdę.
Quand rentre en son âme l'esclave,
Il en est roi.
Cóż mnie obchodzą praw wymogi
Mon bonheur à moi, seules savent
Le définir mes propres lois.
i obyczaju nowe drogi;
Tu ne m'appartiens ni ne m'aimes,
w swej duszy panem jest, kto nawet
Si tu es Toi!
Tant qu'en échange de toi-même
na zewnątrz bywa więżńiem
Tu me veux, je subis ton poids.
Même sacré, contrat oblige!
i poza własnym moimi prawem
Moi c'est tout pour rien que j'exige!
Le reste est un duel ténébreux
każda ma radośe prędko sczeżnie.
Entre égoïsmes.
Dans le cours de mon sort, je veux
Nie kochasz i nie jesteś moją,
Que tu ne soies qu'un mécanisme.
gdy się o iebie starasz.
J'ai peur de tous et je suis las,
Malade, exsangue.
Gdy chcesz, bym był własnością twoją,
Oh! mon désir est toujours là!
C'est plutôt la foi qui me manque.
stanowisz tylko balast.
Pour qu'en moi ne subsiste aucun
Soupçon hideux, un seul moyen:
Targ, choćby święty, też jest targiem:
Sois ma servante (et davantage:
Humilie-toi!)
ja zaś Wszystkiego za Nic pragnę!
Mais heureuse de ton servage
Et de fuir le monde pour moi.
Walką podstępną reszta cała
Tant que tu prétends à ta guise
dwóch egoizmów wrogich;
Vivre un instant,
Penser à toi, être reprise
o więcej proszę: abyś chciała
Par ton existence d'avant,
Tant que tu n'es pas une chose
przestąpić mego losu progi.
Morte et sans pouvoir sur les causes,
Tu es femme dans le troupeau:
Zmęczony; chory, wszystkich ludzi
Tu pourrais être
Une étrangère, et de ma peau
boję się, czuję trwogę;
Et de mon cœur ne rien connaitre.
choć, wciąż me pożądanie budzisz,
D'un prochain gardé par la loi
Qui le concède,
choć chciałbym - wierzyć ci nie mogę.
Que faire? Je veux que tu sois
Hors la loi, bête qu'on possède,
Jeśli więc chcesz .uciszyć żrące
Lampe qu'on règle… A mon gré, meurs!
Je veux que tu n'aies mots ni pleurs,
domysły upokarzające,
Et ce cachot qui t'emprisonne,
Que tu l'oublies.
pokorą swoją ustawiczną,
Je ferai que tu me pardonnes
Sois-en sûre, ma tyrannie.
swym dla mnie- poświęceniem,
z radością dowiedź bęzgraniczną,
źe jesteś świata zaprzeczenięm.
Póki choć jedną ęhcesz mieć chwilę,
rzecz jędną.do ukrycia
pokąd śmiałośći mąsz na tyle,
by żal ci twego było życia,
póki nie stałaś się powolnym
przedmiotem mąrtwym i bezwolnym
nie lepsza jesteś niźli inni,
nie znaczysz więcej,
potąd nie jestem nic ci winny,
obcą dłoń trzymam w swojej ręce.
Ten, kogo broni praw ustawa,
jest bliźnim mym, ty inna,
jak zwierzę wyjęte spod prawa,
abym cię kochał; stać się winnś.
Jak lampa, który; kiedy zechcę,
to gaszę, nie żyj, kiedy nie chcę;
nie żal się; ńie płacz, ńie myśl o tym,
że wolna kiedyś byłaś;
a znajdę w sobie dość ochoty,
byś mą tyranię wybaczyła.