Człowiek w świecie jak sierotka, gdy nie widzi go ślicznotka,

Ez világ sem kell már nekem 

Szczęsny zasię, gdy ją spotka. Bywajże mi, duszko słodka!

 Nálad nélkül, szép szerelmem, 

Tyś mi dla serca wspomoga, dla mej duszy tęskność błoga,

 Ki állasz most énmellettem, 

Szczęście u mojego proga i błogosławieństwo Boga.

 Egészséggel, édes lelkem?

Komnato w zamku ozdobna, róży pachnącej podobna,

Jako fijołeczek drobna, żyj mi, Julijo nadobna!

 Én bús szívem vidámsága, 

Słońca mnie promienie grzeją, brwi-ć jako węgiel czernieją,

 Lelkem édes kévánsága,

Do ciebie się oczy śmieją, żyj, życia mego nadziejo!

 Te vagy minden boldogsága, 

Tobiem oddał duszę mężną i serce w służbę zaciężną

 Véled isten áldomása.

Z affektów mocą potężną. Pozdrowiona bądź mi, księżno!

Taką świętowałem chwilę potkawszy moją Juliję.

 Én drágalátos palotám, 

Gnę kolana, czoło chylę - uśmiechnie się jeno mile.

 Jóillatú piros rózsám, 

 Gyönyerő szép kis violám, 

 Élj sokáig, szép Júliám! 

 Feltámada napom fénye, 

 Szemüldek fekete széne, 

 Két szemem világos fénye, 

 Élj, élj életem reménye! 

 Szerelmedben meggyúlt szívem 

 Csak tégedet óhajt telkem, 

 Én szívem, lelkem, szerelmem, 

 Idvez légy, én fejedelmem! 

 Júliámra hogy találék, 

 Örömemben így köszönék, 

 Térdet-fejet neki hajték,

 Kin ő csak elmosolyodék.