Gdy los mój spełni się u wód,

Quando a minha existência tiver sido absorvida

kto będzie świerszczom skrzypce wiódł?

Para sempre, quem prestará culto ao violino que há no grilo?

Kto dmuchnie płomień w szron gałęzi?

Quem bafejará de fogo os ramos enregelados pela geada?

I kto na tęczy się rozpręży?

E quem irá mutilar-se a si mesmo em cima do arco-íris?

Kto płacząc biodra skał uściśnie,

Quem em lágrimas há-de enlaçar coxas como penhascos

aż w nich się poczną trawy wszystkie?

Até as transformar em campos que ondulam mansamente?

Kto będżie pięścił, pieszcząc śnił

Quem há-de acariciar os cabelos, as artérias

w kamieniu włosy, źródła żył?

Que têm a sua raiz presa aos muros,

Kto wiarom -- popiół na popiele –

Quem levantará por fim catedrais de injúrias

buduje kościół przy kościele?

Em louvor de crenças desfeitas?

Gdy los mój spełni się u wód,

Quando a minha existência para sempre for absorvida

kto przegnać sępa będzie mógł?

Quem espantará os abutres?

I kto, co w zębach jak grosz tkwiła,

Quem levará consigo para a outra margem

na tamten brzeg przeniesie Miłość?

O Amor, apertado entre os dentes?