CZFŚĆ DRUGA

Második rész

Zaś wieloryba dla proroka swego

Az Ur pediglen készitett vala

Pan przygotował był i ogromnego

Jónásnak egy hatalmas cethalat

nasłał nań z paszczą szeroko otwartą,

s elküldte tátott szájjal hogy benyelné,

by wraz z nim połknął wód mnóstwo i plankton.

halat s vizet vederszám nyelve mellé

I oto Jonasz, z głową w przód, wygodnie

minek sodrán fejjel előre, hosszant

tak do żołądka się zsunął łagodnie,

Jónás simán s egészben ugy lecsusszant

że włos mu z głowy żaden nie spadł nawet,

gyomrába hogy fején egy árva haj

z omdlenia wkrótce wracając na jawę,

nem görbült, s ájultából csakhamar

jak przez mgłę patrzył w mokrą noc bez końca,

fél-ébren pislogott ocsúdva, kába

a miękka była i rybą pachnąca.

szemmel a lágy, vizes, halszagu éjszakába.

Tak był się dostał do wnętrza potwora

És így jutott a szörny-lét belsejébe

w kołyskę żywą ślepych wahnięć Jonasz

vak ringások eleven bölcsejébe,

i mieszkał w brzuchu wieloryba już dnie

és lakozék három nap, három éjjel

trzy i trzy noce, gdzie północ z południem

a cet hasában, hol éjfél a déllel

równe, i tylko myśli płomieniste

egyforma volt, s csupán a gondolatnak

płonęły, w niebo wznosząc się strzeliste

égre-kigyózó lángjai gyuladtak,

jak pożar, co się z piwnic wydostanie.

mint fulladt mélyből pincetűz ha támad.

I z ryby modlił się, wołając: „Panie

És könyörge Jónás az ő Urának

mój, z głębokości wciąż wołam do Ciebie,

a halból, mondván: "Kiáltok Tehozzád,

na wysokościach! Uslysz mój głos w niebie,

hallj meg, Isten! Mélységből a magasság

wolam, przeklinam i błagam z kolei,

felé kiáltok, káromlok, könyörgök,

do ciebie wrzeszczę z tej trumny gardzieli!

a koporsónak torkából üvöltök.

Boś był mnie cisnął w ciemności nawałę,

Mert dobtál vala engem a sötétbe

w twe morskie wiry rzucony zostałem,

s tengered örvényébe vetteték be,

z wszystkich stron wściekłe wody napierały,

és körülvett a vízek veszedelme

mą głowę mokre trawy owijały,

és fű tekeredett az én fejemre,

twe wielkie fale biegły poprzeze mnie

bő hullámaid átnyargaltak rajtam,

i na dnie twego Uniwersum leglem,

és Egyetemed fenekébe hulltam

zjechawszy w dolne części świata, którym

a világ alsó részeibe szállván,

przebywał w jego koronie u góry!

ki fent csücsültem vala koronáján!

Jonaszem byłem, kimże jestem teraz?

Én aki Jónás voltam, ki vagyok már?

Cóż wiem, com niegdyś twe plany przezierał?

Ki titkaidat tudtam, mit tudok már?

Jak zechcesz, fala nade mną się zżyma,

Kényedre hány-vet hánykódó vized

ryba mnie w śliskich zamkach mięsa trzyma".

s nyálkás hus-záraiba zárt a Cet."

Nabrał tchu Jonasz, bowiem się zadyszał,

S lélekze Jónás, mivelhogy kifulladt,

ssąc gęsto skrzela, w których ciągle słyszał

sürűn szíván kopoltyuját a Halnak,

trzepot, tętnienia, a powietrza mało

mely csupa verdesés és lüktetés volt,

odcedzał z wody, wciąż mu brakowało,

s a vízből-szürt lélekzet mind kevés volt,

zaś wielkie cielsko też cierpiąc bez miary,

a roppant haltest lihegve-dobogva

dyszało dudniąc niezwykłym ciężarem,

szokatlan terhét ide-oda dobta

a biedny Jonasz na czczo i w nudnościach

kinjában, mig Jónás émelyegve s étlen

wył nieprzerwanie w cuchnących ciemnościach,

tovább üvöltött a büzös sötétben,

jak wilk wśród dołu strasznych ścian zamknięty;

s vonítva, mint a farkas a veremben,

skowyczał, jęczał: „Zamknąłeś mnie, święty,

nyögött: "Bezároltattál, Uram, engem!

w kąt, na dno samo, w mroku mnie złożyłeś,

Sarak aljába, sötétségbe tettél,

sprzed swych błyszczących oczu przepędziłeś,

ragyogó szemed elől elvetettél.

lecz ślepa dziupla moich oczu, Panie,

Mindazonáltal szemeim vak odva

na twój przybytek patrzeć nie przestanie.

nem szűnik nézni te szent templomodra.

Spojrzeń spragnionych wypuściłem strzały,

Sóvár tekintetem nyilát kilőttem

one ciemności straszne rozerwały.

s a feketeség meghasadt előttem.

Uwaga czujna ma już silna w wierze:

Éber figyelmem erős lett a hitben:

gdzie się nie schowasz, widzę ciebie, wierzę!

akárhogy elrejtőzöl, látlak, Isten!

I ja przed tobą kryłem się daremno!

Rejteztem én is elüled, hiába!

Ty w burzę morską przybyłeś wraz ze mną.

Utánam jöttél tenger viharába.

Nieposłusznego sługę doświadczyłeś,

Engedetlen szolgádat meggyötörted,

rogi mej pychy samotnej skruszyłeś.

magányos gőgöm szarvait letörted.

Im w głębie sługa spadnie szkaradniejsze,

De mennél csúfabb mélybe hull le szolgád,

tym przed nim twoje oblicze piękniejsze.

annál világosabb előtte orcád.

Wiem już, nie można umknąć oczom twoim,

Most már tudom hogy nincs mód futni tőled

w dwójnasób cierpi, kto się cierpieć boi.

s ki nem akar szenvedni, kétszer szenved.

Lecz ty ode mnie też uciec nie możesz,

De te se futhatsz, Isten, énelőlem,

choć mnieś w tej rybie zapeklował, Boże".

Habár e halban sós hús lett belőlem!"

Wieloryb wierzgnął i na dictum takie

Ekkor nagyot ficánkodott a Cethal,

odrzekł mu Jonasz obu nóg kopniakiem.

Jónás meg visszarugott dupla talppal.

I znów ból nowy ogarnął ich ciała:

S uj fájdalom vett mindkettőn hatalmat:

on rybę, ryba Jonasza bolała.

a hal Jónásnak fájt, Jónás a halnak.

I spytał: „Któż mną miota i przewala?

És monda Jónás: "Ki táncoltat engem?

Kto mi po cichu zginąć nie pozwala?

Ki az aki nem hágy pusztulni csendben?

Swojego morza soląś mnie przyprawił,

Besóztál görgő tengered savával

podrzucasz, jakbyś ślimakiem się bawił,

és csapkodsz, mintha játszanál csigával.

bo duch mój osłabł, zabrakło mi woli.

Mert megfogyatkozott bennem a lélek:

Lecz Pan jest ze mną, żywego mnie woli.

de az én Uram akará hogy éljek.

Pasterz pragnący, bym psem jego stadu

Ebének kíván engemet a Pásztor

był, mnie od gnicia zbawił, od rozkładu.

és megszabadított a rothadástól.

Idziesz już, Panie, zamki me rozwierasz,

Jössz már, Uram, jössz, záraim kizárod

biegnę warczeniem twoje stado zbierać.

s csahos szókkal futok zargatni nyájad.

Bo ma modlitwa już przez długość całą

Mert imádságom elhatott tehozzád

do Wysokości twych dotarła cało.

és végigjárta a Magasság hosszát.

Rzucaj mną, rzucaj, mądrze mnie biczując,

Csapkodj hát, csapkodj, ostorozva bölcsen,

bym nie zapomniał, com mówił ślubując,

hogy amit megfogadtam, ne felejtsem,

bo kto się w kłamstwie gubi, prawdę zdradza,

mert aki éltét hazugságba veszti,

samego siebie od szczęścia odgradza."

a boldogságtól magát elrekeszti.

Tak rzekł był Jonasz, a Pan dnia czwartego

Igy szóla Jónás, s eljött a negyednap

rozkazał rybie i ta z wnętrza swego

és akkor az Ur parancsolt a halnak,

na ląd Jonasza wyrzuciła plując,

ki Jónást a szárazra kivetette,

krwią, żółcią, tłuszczem i nim wymiotując.

vért, zsirt, epét okádva körülötte.