Első rész
CZEŚĆ PIERWSZA
Monda az Ur Jónásnak: „Kelj fel és menj
Rzekł do Jonasza Pan: „Wstańże, Jonaszu,
Ninivébe, kiálts a Város ellen!
idź do Niniwy i krzycz przeciw Miastu!
Nagy ott a baj, megáradt a gonoszság:
Zło tam się pleni, podłość tam straszliwa;
szennyes habjai szent lábamat mossák.”
jej fala brudna me nogi omywa".
Szólt, és fölkele Jónás, hogy szaladna,
I powstał Jonasz, i ruszył przed siebie,
de nem hová a Mennybeli akarta,
lecz nie tam, dokąd słał go Pan na Niebie,
mivel rühellé a prófétaságot,
Dość już proroka powinność był czynił,
félt a várostól, sivatagba vágyott,
lękał się miasta, tęsknił do pustyni;
ahol magány és békesség övezze,
znając kamienie karconej gawiedzi
semhogy a feddett népség megkövezze.
wolał samotnie na odludziu siedzieć.
Kerülvén azért Jáfó kikötőbe
Do portu Joppen się tedy dostawszy,
hajóra szállott, mely elvinné őtet
statek płynący do Tarsu znalazłszy,
Tarsis felé, s megadta a hajóbért,
siadł nań, za podróż uiścił zapłatę,
futván az Urat, mint tolvaj a hóhért!
chcąc zbiec przed Panem, jak złodziej przed Katem!
Az Ur azonban szerzett nagy szelet
Lecz Pan wiatr wielki wzruszył i zawyła
és elbocsátá a tenger felett
wnet nawałnica, okręt obróciła,
s kelt a tengernek sok nagy tornya akkor
nieprzeliczone wieże morza wstały,
ingó és hulló kék hullámfalakból,
chwiejne, niebieskie ściany fal padały,
mintha egy uj Ninive kelne-hullna,
jakby Niniwa powstawała nowa,
kelne s percenként összedőlne ujra.
by się po chwili znów w odmętach schować.
Forgott a hajó, kettétört az árboc,
Maszt pękł na dwoje, fala tak huśtała,
deszkaszál nem maradt hű deszkaszálhoz.
źe deska desce wierna nie została.
A görcs hajósok, eszüket veszítve,
Zaś marynarze zdjęci wielką trwogą
minden terhet bedobtak már a vízbe,
wołali z krzykiem o pomoc swych bogów,
s mig arcukba csapott a szörnyü sóslé,
ładunek morzu już oddali cały,
kiki a maga istenét üvölté.
lecz wciąż ich słone fale zalewały.
Jónás mindent kiadva, elcsigázva,
Zwróciwszy wszystko, zmordowany, blady,
betámolygott a fedélközi házba,
chwięjąc się Jonasz zszedł między pokłady,
le a lépcsőkön, a hajófenékre,
na dno okrętu po schodkach się zsunął,
s ott zuhant bódult félálomba végre
w męczący półsen ciężko się osunął,
gurítván őt az ázott, rengő padlat.
z trzaskiem przez mokrą toczony podłogę.
S így lőn hogy a kormányos belebotlott,
Przypadkiem sternik zaczepił oń nogą,
a deszkákat vizsgálva, s rája szólt:
gdy sprawdzał deski i fuknął na niego:
„Mi dolog ez, hé, te nagy alható?
- „Co to ma znaczyć? Ty tu śpiochu czego?
Ki vagy te? Kelj föl, s kiálts a keserves
Kim jesteś? Boga wołaj nie zwlekając
istenedhez, talán ő megkegyelmez!
swego nędznego, jak inni wołają!
Vagy istened sincs? Szólj! Miféle nemzet
Może go nie masz? Jaki, mów mi zaraz,
szült? Nem te hoztad ránk a veszedelmet?
naród cię wydał? Może to tyś na nas
Mely város vall polgárának, büdös?
ten koszmar ściągnął? W jakim mieście słyniesz?
S e fene vízen át velünk mivégre jössz?
Przez tę cholerną wodę po co płyniesz?"
S ő monda néki: „Zsidó vagyok én
Ozwał się Jonasz do tego człowieka:
s az Egek Istenétől futok én.
„Jam Zyd jest, który przed Bogiem ucieka.
Mi közöm nékem a világ bünéhez?
Oprócz spokoju nie pragnę niczego.
Az én lelkem csak nyugodalmat éhez.
Z grzechami świata cóż ja mam wspólnego?
Az Isten gondja és nem az enyém:
Nie mój to kłopot, lecz Boga na Niebie,
senki bajáért nem felelek én.
ja odpowiadam tylko sam za siebie.
Hagyjatok itt megbujni a fenéken!
Dajcie mi zostać w tej kryjówce ślepej.
Ha süllyedünk, jobb itt fulladni nékem.
Jeśli toniemy - to nie wiedzieć lepiej.
De ha kitesztek még valahol élve,
A gdy będziecie wysadzać żywego,
tegyetek egy magányos erdőszélre,
to gdzieś na skraju lasu ustronnego,
hol makkon tengjek és keserű meggyen
gdzie jedząc gorzkie wiśnie i żołędzie
békében, s az Isten is elfeledjen!”
z dala od Boga życie swe przepędzę!"
De a kormányos dühhel csapta vissza:
Lecz tak mu odparł sternik rozwścieczony:
„Mit fecsegsz itt erdőről össze-vissza?
„O jakim lesie bredzisz jak szalony?
Hol itt az erdő? És hová tegyünk ki?
Gdzie las masz? Gdzie cię wysadzić możemy?
Innen csak a tengerbe tehetünk ki!
Chyba cię w morze wzburzone ciśniemy
Ki is teszünk, mert nem türöm hajómon
i, prawdę mówię, ciśniemy w pośpiechu,
az ilyet akit mit tudom mi bűn nyom.
nie ścierpię tutaj kogoś, kogo grzechu,
Már biztos hogy te hoztál bajba minket:
nam nie znanego, gniecie ciężka wina.
magad mondod hogy Isten átka kerget.
Klątwa cię goni, tyś jest zła przyczyna.
Ha Isten üldöz, az ördög se véd meg.
Kiedy bóg ściga, diabeł nie pomoże.
Hé, emberek! Fogjátok és vigyétek
Hej, ludzie, chwyćcie i rzućcie go w morze!
ezt a zsidót!” S már nyolc marok ragadta,
Brać tego Zyda!" Już czterech go lapie,
nehogy hajójuk süllyedjen miatta,
by na dno nie szedł przez niego ich statek,
mert nehéz a kő, és nehéz az ólom,
bo ciężki kamień, ciężki ołów bywa,
de nehezebb kit titkos súlyu bűn nyom.
lecz cięższy ten jest, kto grzech straszny skrywa.
Jónás azonban jajgatott s nyögött
A Jonasz jęcząl, a Jonasz się żalił
és meglóbálták a tenger fölött.
i go unieśli, nad burtą huśtali.
„Vigyázz - hó-rukk! Pusztuljon aki nem kell!”
„Hej-siup! Niech zginie ta zakała rychło!"
S nagyot loccsant... s megcsöndesült a tenger,
Plusnęło głośno... i morze ucichło
mint egy hasas szörny mely megkapta étkét.
jak potwór głodny gdy jadło otrzyma.
S már a hajósok térdencsuszva, kétrét
I marynarze wdzięczni, że się wstrzymał
görbedve sírtak és hálákat adtak
wiatr, z płaczem głośnym klęcząc dziękowali,
könnyelmü áldozatokat fogadtak,
ofiary hojne bogom ślubowali,
s a messzeségben föltünt a szivárvány.
na niebie tęcza wnet się pojawiła.
A víz simán gyürűzött, mint a márvány.
Jak marmur gładka woda lekko lśniła.