Ό στίχος μου έναν αναγνώστη μόνο θέλει,

Csak az olvassa versemet,

Μονάχα αυτόν που μ΄αγαπάει και με γνωρίζει,

ki ismer engem és szeret,

Αυτόν που ενώ μέσα στο τίποτε αρμενίζει

mivel a semmiben hajóz

Σα μάντης ξέρει ο,τι μές στ΄αύριο ανατέλλει.

s hogy mi lesz, tudja, mint a jós,

Γιατί η σιωπή παρουσιάστη στα όνειρα του

mert álmaiban megjelent

Συχνά μ΄ανθρώπινη μορφή, κ΄εκεί στα βάθη,

emberi formában a csend

Πλάϊ-πλάϊ η τίγρις και το τρυφερούλι ελάφι

s szívében néha elidőz

Αργοπορούνε πότε-πότε στην καρδιά του.

a tigris meg a szelíd őz.