Csak az olvassa versemet,

Ό στίχος μου έναν αναγνώστη μόνο θέλει,

ki ismer engem és szeret,

Μονάχα αυτόν που μ΄αγαπάει και με γνωρίζει,

mivel a semmiben hajóz

Αυτόν που ενώ μέσα στο τίποτε αρμενίζει

s hogy mi lesz, tudja, mint a jós,

Σα μάντης ξέρει ο,τι μές στ΄αύριο ανατέλλει.

mert álmaiban megjelent

Γιατί η σιωπή παρουσιάστη στα όνειρα του

emberi formában a csend

Συχνά μ΄ανθρώπινη μορφή, κ΄εκεί στα βάθη,

s szívében néha elidőz

Πλάϊ-πλάϊ η τίγρις και το τρυφερούλι ελάφι

a tigris meg a szelíd őz.

Αργοπορούνε πότε-πότε στην καρδιά του.