Mi estas filo de Gogo kaj Magogo,

Góg és Magóg fia vagyok én,

Mi vane frapegas pordon, muron

Hiába döngetek kaput, falat

Kaj mi vin demandas

S mégis megkérdtem tőletek:

Ĉu estas kvita plori sub Karpaton?

Szabad-e sírni a Kárpátok alatt?

Mi venis sur la fama vojo de Verecko,

Verecke híres útján jöttem én,

En mia orelo estas hungara kanto,

Fülembe még ősmagyar dal rivall,

Ĉu estas permesata invadi ĉe Deveno

Szabad-e Dévénynél betörnöm

Sur novaj kantoj de nova tempo?

Új időknek új dalaival?

Varmegan plumbon en mian orelon vi muldu!

Fülembe forró ólmot öntsetek,

La nova, la kantisto Vazulo, mi estu,

Legyek az új, az énekes Vazul,

La novajn kantojn de vivo, mi ne aŭdu,

Ne halljam az élet új dalait,

Min maldelikate, malnoble Piedpremu!

Tiporjatok reám durván, gazul.

Ĝis tiam mi ploras, estas en suferego,

De addig sírva, kínban, mit se várva

La kanto flugas sur nova flugilo,

Mégis csak száll új szárnyakon a dal,

Kaj malbenas ĝin Pustasero,

S ha elátkozza százszor Pusztaszer,

Ĝi estos tamen nova kaj hungara kanto

Mégis győztes, mégis új és magyar.