Ze stapt in het gedicht. Een rots. Het sluit zich

Belép a versbe. Szikla. Összezárul

achter haar. Zij wordt zelf tot steen.

mögötte, kővé lesz ő maga is.

Het dringt langzaam binnen in de cellen

A csontok celláiba és az ívek

van haar botten, in de bogen en gewelven.

árkádjaiba lassan beszívódik.

Maar terwijl zij bevriest, wordt de materie heet

De míg ő megfagy, átforrósodik

rond haar om ten slotte te versmelten,

körötte az anyag, végül megolvad,

en uit het gloeiende magma ontbloeit

és az izzzó magmából kivirágzik

een nieuwe vorm: een roos in de woestijn.

egy új alakzat: sivatagi rózsa.

Zij stapt uit de ene rots en sluit zich in een

Ő maga pedig a kőből a kőbe

andere, ze herrijst en wordt vernietigd

csukódik, feltámad, megsemmisül

op de weg die door haar eigen lichaam

azon az úton, mely testén keresztül

uit de heelheid leidt in het geheel.

vezet át a teljesből az egészbe.