Belép a versbe. Szikla. Összezárul

Ze stapt in het gedicht. Een rots. Het sluit zich

mögötte, kővé lesz ő maga is.

achter haar. Zij wordt zelf tot steen.

A csontok celláiba és az ívek

Het dringt langzaam binnen in de cellen

árkádjaiba lassan beszívódik.

van haar botten, in de bogen en gewelven.

De míg ő megfagy, átforrósodik

Maar terwijl zij bevriest, wordt de materie heet

körötte az anyag, végül megolvad,

rond haar om ten slotte te versmelten,

és az izzzó magmából kivirágzik

en uit het gloeiende magma ontbloeit

egy új alakzat: sivatagi rózsa.

een nieuwe vorm: een roos in de woestijn.

Ő maga pedig a kőből a kőbe

Zij stapt uit de ene rots en sluit zich in een

csukódik, feltámad, megsemmisül

andere, ze herrijst en wordt vernietigd

azon az úton, mely testén keresztül

op de weg die door haar eigen lichaam

vezet át a teljesből az egészbe.

uit de heelheid leidt in het geheel.