Já jsem syn Goga i Magoga

Mi estas filo de Gogo kaj Magogo,

a tluču marnĕ do zdí, vrat,

Mi vane frapegas pordon, muron

já ale přesto se vás ptám:

Kaj mi vin demandas

smím pod Karpaty zaplakat?

Ĉu estas kvita plori sub Karpaton?

Přišel jsem cestou vereckou,

Mi venis sur la fama vojo de Verecko,

náš starý zpĕv mi v uších zní,

En mia orelo estas hungara kanto,

smím přes Dĕvin sám prorazit

Ĉu estas permesata invadi ĉe Deveno

nových dob zpĕvy novými?

Sur novaj kantoj de nova tempo?

Ať jsem Vasilem zpívajícím,

Varmegan plumbon en mian orelon vi muldu!

olovem uši zalejte,

La nova, la kantisto Vazulo, mi estu,

ať nov ých zpĕvů neuslyším,

La novajn kantojn de vivo, mi ne aŭdu,

surovĕ po mnĕ šlapejte.

Min maldelikate, malnoble Piedpremu!

Lkám dosud, však bez čekání,

Ĝis tiam mi ploras, estas en suferego,

přes stálĕ kletby pusty zlé

La kanto flugas sur nova flugilo,

na nových křídlech písnĕ letí,

Kaj malbenas ĝin Pustasero,

vítĕzné přesto, maďarské.

Ĝi estos tamen nova kaj hungara kanto