Mieszkamy przez skórę

我们隔着皮肤居住太近，以至于无法再靠近：这种分离，通过我让你想起的那些男人，延续着，通过曾经穿行过你的那些男人，外语的文本的火车站，通过我未能赢得足以忘记她们的那些女人；只有这原始的恐惧，我们靠它辨认彼此，就像在陌生的火车站靠母语一样；最亲近的因此是最遥远的，被爱的是可恨的，两个外来品种，嫁接成活在同一根树干上，在砍断的目光、中断的话语之树干上；长矛刺穿了两只动物，动物的呼吸，那呼吸卡在我们的喉咙里；长矛？呼吸？即便你将它嫁接，也不要期待长出不同于失眠的树；隔着皮肤，我们居住得太远以至于无法谈论分离；它持续在我们之间，像过长的旅行，当火车晚点，你不得不独自与一个偶然的陌生人在无人的车站等待；它在我们之间持续？那亲近的疏远，那原始的疼痛和简化到气息的呼吸；是的，目光也在我们之间：我们居住

za blisko, żeby jeszcze się zbliżyć: ta rozłąka,

隔着目光的皮肤

przez mężczyzn, których ci przypominam, trwa,

poprzez mężczyzn, którzy wcześniej cię przemierzali, obcojęzyczny

dworzec tekstu, przez kobiety,

których nie zdobyłem na tyle, żeby o nich zapomnieć; tylko

ten pierworodny lęk, to po nim się poznajemy jak po

ojczystym języku

na nieznanym dworcu; najbliżsi więc

najdalsi, kochani nienawistni,

dwa obce szczepy, które przyjęły się na tym samym pniu, na

ściętym pniu spojrzenia, przerwanej rozmowy; oszczep

przeszył dwa zwierzęta, zwierzęta oddechu, który

utkwił nam w gardłach; oszczep? oddech? choćbyś go

zaszczepił, nie spodziewaj się drzewa

innego niż bezsenność; mieszkamy przez skórę za daleko,

by mówić o rozłące; trwało to między nami jak zbyt długa podróż,

kiedy pociąg się spóźnia i ty musisz sama

czekać na bezludnej stacji

z przygodnym nieznajomym; trwało to między nami? to bliskie

oddalenie, ten ból pierworodny i oddech

uproszczony do tchu; tak i wzrok był pomiędzy nami: mieszkamy

przez skórę spojrzenia